پرسيدم: گاهى ناخودآگاه‌اندوهگين مى‌شوم به گونه‌اى كه اثرش در چهره‌ام آشكار مى‌گردد، بدون آن كه مصيبتى به من برسد يا چيز ناراحت كننده‌اى به سراغم بِیايد، راز آن چيست؟

امام باقر ٧ فرمود: اى جابر! خداوند مومنان را از سرشت بهشتى آفرِیده و منتسب به خود نموده است، مؤمن، برادر مؤمن است. به همِین جهت اگر در شهرى به يكى از مؤمنان آسيبى برسد، روح او آزرده شده و موجب اندوه برادرش در جاِی ديگر مى‌شود، از اِین جهت که بين مؤمنان، ارتباط روحِی وجود دارد. [١]

 نکته: مؤمنان باِید از نِیازها و مشکلات ِیکدِیگر با خبر باشند و در رفع آن بكوشند.

١٠. توجّه به نِیازهاِی مؤمنان در همه احوال حتِی در حال...

ابان‌بن‌تغلب مِی‌گوِید: همراه امام صادق ٧ مشغول طواف كعبه بودِیم که يكى از دوستانم از من خواست كه به كنارِی بروم و به خواسته‌اش گوش کنم. من دلم نمى‌خواست در آن حال معنوِی از آن حضرت جدا شوم، لذا توجّهى به او نكردم.

در دور بعدى طواف آن مرد به من اشاره كرد كه به سوى او بروم ولِی توجّهِی نکردم. اين بار امام صادق او را ديد و به من فرمود: اى ابان آيا او با تو كارى دارد؟ گفتم: آرى. فرمود: او كيست؟ عرض كردم: از دوستان من است، فرمود: او مؤمن و شيعه است؟ گفتم: آرى. فرمود: پس به سوى او برو و خواسته‌اش را برآورده كن.

عرض كردم: طواف را قطع كنم؟ حضرت فرمود: آرى. گفتم: اگر طوافم واجب باشد باز هم مى‌توانم آن را به جهت برآوردن حاجت مؤمن رها کنم؟ فرمود: آرِی، من طواف را قطع كرده و نزد آن شخص رفتم. سپس نزد امام برگشتم و گفتم: حق مؤمن بر مؤمن چِیست؟

امام ٧ فرمود: اى ابان، از اين پاسخ بگذر زيرا تو طاقت انجام آن را ندارى. ابان گفت: قربانت گردم انجام مِی‌دهم؟ امام صادق فرمود: اى ابان! آيا حاضرِی نصف اموالت را به آن نيازمند بدهى؟ وقتى آن حضرت چهره او را دگرگون ديد، فرمود: اى ابان آيا نمى‌دانى خداوند، مؤمنانى را كه ايثارگرند و ديگران را بر خود ترجيح مى‌دهند به بزرگى ياد فرموده و در شأن اِیثارگران انصار مى‌فرماِید: (وَ يُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ)

آنگاه فرمود: اگر نصف اموالت را به او بدهى، تازه او را بر خود ترجيح نداده و با او به مساوات

[١] اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج ٢ ص: ١٦٦.