تازه مسلمان به او گفت: من فقِیر و عِیال‌وار هستم باِید به کارهاِی زندگِیم برسم. برو براِی دِین خود کسِی را پِیداکن که بِیکارتر از من باشد. امام صادق ٧ پس از نقل اِین ماجرا فرمود: اِین فرد با سخت‌گِیرِی بِیجا و بِی‌مورد تازه مسلمان را بعد از قبول اسلام مجدد نصرانِی کرد.[١]

 نکته: مراقب باشِیم با سختگِیرِی‌هاِی بِی‌مورد دِیگران را از نماز و احکام اسلام دل‌زده نکنِیم.

١٠. آسانگِیرِی در رعاِیت طهارت و نجاست

در اسلام درباره پاکِیزگِی و رعاِیت طهارت و نجاست سفارشاتِی شده است. از آنجا که هر چِیزِی آفتِی دارد برخِی در اِین جهت دچار وسواس شده‌اند. طبق آموزه‌هاِی دِینِی اگر انسان در طهارت و نجاست چِیزِی شک کند تا زمانِی که ِیقِین به نجاست آن پِیدا نکرده، مِی‌تواند حکم طهارت را بر آن جارِی کرده و از آن استفاده کند و نِیازِی به پرس‌و جو هم نِیست. باِید بنا را بر پاک‌بودن بگذارد.

امام صادق٧ در اِین‌باره مِی‌فرماِید: (کُلُّ شَِیْء نَظِِیفٌ حَتَِّی تَعْلَمَ أَنَّهُ قَذِر)[٢] هر چِیزِی محکوم به پاکِی است مگر زمانِی که ِیقِین پِیدا کنِی نجس شده است و نِیز فرمود: هر چِیزِی محکوم به حلِیّت است مگر زمانِی که ِیقِین پِیدا کنِی حرام است. (کُلُّ شَِیْء هُوَ لَكَ حَلَالٌ حَتَِّی تَعْلَمَ أَنَّهُ حَرَامٌ بِعَِیْنِه)[٣] به داستان ذِیل توجّه نماِیِید:

روزِی عبدالله‌بن‌سنان ِیکِی از شاگردان خوب امام صادق ٧ از آن حضرت سؤال کرد که لباسم را به فرد کافرِی امانت داده و بعد از مدّتِی پس گرفته ام. او فردِی است که هم شراب مِی‌خورد و هم گوشت خوک. ولِی ِیقِین ندارم که لباسم را نجس کرده باشد. آِیا بر من لازم است آن را بشوِیم؟ حضرت صراحاً فرمود: نِیازِی به شستن آن نِیست زِیرا وقتِی به او دادِی پاک بود و الآن هم ِیقِین به نجاست ندارِی. طبق حالت سابقه حکم به طهارت آن مِی‌شود. (صَلِّ فِيهِ وَ لَا تَغْسِلْهُ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ فَإِنَّكَ أَعَرْتَهُ إِيَّاهُ وَ هُوَ طَاهِرٌ وَ لَمْ تَسْتَيْقِنْ أَنَّهُ نَجَّسَهُ فَلَا بَأْسَ أَنْ تُصَلِّيَ فِيهِ حَتَّى تَسْتَيْقِنَ أَنَّهُ نَجَّسَهُ)[٤]

[١] الکافِی، طبع دار الکتب الاسلامية، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب ج‌٢ ص: ٤٢‌.

[٢] وسائل الشِیعة، شِیخ حر عاملِی، طبع آل‌البِیت، ج ٣،ص: ٤٦٧.

[٣] وسائل الشِیعة، شِیخ حر عاملِی، طبع آل‌البِیت، ج١٧ ص:٨٩.

[٤] وسائل الشيعة، شِیخ حر عاملِی، طبع آل‌البِیت، ج‌٣، ص: ٥٢١‌.