نوشيدن شربت قادر به حركت و ايستادن نبودم. اين شربت چه داروِیى است؟! به هر حال حركت كردم. چون خدمت امام رسِیدم، دست و پيشانى مبارك آن حضرت را بوسيدم و گريه كردم. حضرت فرمود: چرا گريه مى‌كنى؟ عرض كردم: اى مولايم! ناراحتِیم به جهت دورى مسافت خانه‌ام از منزل شماست و همچنين بر ناتوانى خود که نمى‌توانم مرتّب خدمت شما برسم و كسب فيض نمايم.

حضرت فرمود: امّا در رابطه با ناتوانى و ضعف جسمانِی که دارِی، متوجه باش كه اولياء الهِی و دوستان ما در اين دنيا به انواع بلا و مصائب گرفتار مى‌شوند، مؤمن در اين دنيا در هر كجا و در هر وضعيتى كه باشد غريب است تا آن كه به سراى باقى رحلت كند. امّا اين كه گفتى در مسافت دورى هستى، مِی‌توانِی به جاى ديدار ما به زيارت قبر امام حسين ٧ بروِی.

بدان آنچه را كه در قلب خود دارى و معتقد به آن هستِی با همان محشور خواهى شد.

محمّد‌بن‌مسلم به محض اين كه آن شربت را نوشيد، ناراحتيش برطرف شد و خوب شد حضرت فرمود: آن شربت دارويى بر گرفته شده از تربت قبر مطهّر امام حسين ٧ بود كه اگر با اعتقاد و معرفت استفاده شود شفاء و درمان هر دردى است.[١]

١٢.٨. عناِیت خدا در هنگام بِیمارِی

روزِی پيامبر ٦ سرش را به سوِی آسمان بلند كرد و خنديد شخصِی از علت آن پرسيد؟ حضرت فرمود: فرشته‌اِی از آسمان به سوِی زمِین آمد و در جستجوِی مؤمن صالحِی بود كه همِیشه او را در محل نماز خود مِی‌ديد، تا اعمال او را بنويسند و به آسمان ببرد، ولِی اين بار او را در محل نماز نديد، به سوِی آسمان عروج نمود و به خدا عرض كرد: پروردگارا فلان بنده تو در محل نمازش نبود تا عمل نيكِی براِیش بنويسم. او در بستر بيمارِی بود.

خداوند فرمود: براِی بنده‌ام تا وقتِی بيمار است مثل آنچه در حال سلامتِی از كارهاِی نيك در شبانه‌روز انجام مِی‌داد بنويسيد، بر ما است پاداش اعمال خيرِی كه در هنگام سلامتِی انجام مِی‌داد. (اكتُبا لِعَبدي مِثلَ ما كانَ يَعمَلُهُ في‌صِحَّتِهِ من الخَيرِ في‌يَومِهِ و لَيلَتِهِ ما دامَ

[١] اختصاص، شِیخ مفِید، ص: ٥٢.