هر قدر وابستگِی و دلبستگِی به دنِیا بِیشتر باشد، زمِینه نگرانِی بِیشتر خواهد شد و هر قدر زهد و بِی‌رغبتِی به دنِیا بِیشتر باشد و در عوض دلبستگِی به دنِیا اشتِیاق به بهشت بِیشتر باشد فرد از آرامش بِیشترِی برخوردار است.

امام صادق ٧ مِی‌فرماِید: (مَنْ تَعَلَّقَ قَلْبُهُ بِالدُّنِْیا تَعَلَّقَ قَلْبُهُ بِثَلَاثِ خِصَال: هَمّ لَا ِیغْنِِی وَ أَمَل لَا ِیدْرَک وَ رَجَاء لَا ِینَال)[١] هر کس دلبسته دنِیا باشد، دلش به سه خصوصِیت مبتلا خواهد شد: اول: اندوهِی که به او سودِی نرساند.دوم: آرزوِیِی که بدان نرسد. سوم: امِیدِی که بدان نرسد.

نکته: ِیکِی از راه‌هاِی مقابله با نگرانِی‌ها توجّه به راه حل‌هاست.

کسِی که نگران است، باِید منشأ نگرانِی خود را بررسِی کند و بعد از آن درصدد چاره‌جوِیِی بر آِید. اگر لازم است از کمک و راهنماِیِی دِیگران بهره بجوِید. اگر مشکل حل شدنِی نِیست، تسلِیم قضا و قدر الهِی شده و آن را بپذِیرد و در مقام مقابله با آن بر نِیاِید. امام علِی ٧ فرمود: (اذا نَزَلَ بِک مَکروهٌ فَانظُر فَان کانَ لک حِیلةٌ فَلا تَعجز و ان لَم ِیکن فِیه حِِیلة فَلا تَجزع)[٢]

اگر بلاِیِی بر تو نازل شد، توجّه کن که آِیا راهکارِی براِی حل آن وجود دارد ِیا خِیر؟ اگر راهِی وجود داشت پس نا امِید نباش و آن انجام بده و اگر راهکارِی وجود ندارد، بِی‌تابِی نکن. طبق اِین بِیان در هر مشکلِی، باِید به اِین چهار نکته توجّه نمود:

 اول: باِید عامل اِیجاد نگرانِی را پِیدا کنِیم.

 دوم: بعد از شناساِیِی، درصدد رفع آنها بر آِیِیم و از خدا هم کمک بخواهِیم.

 سوم: در صورت لزوم از کمک و رهنماِیِی دِیگران ِیا مشاوران قوِی بهره بگِیرِیم. امام صادق ٧ فرمود: (إِذَا ضَاقَ أَحَدُکمْ فَلِْیعْلِمْ أَخَاهُ وَلَاِیعِِینُ عَلَِی نَفْسِه) هرگاه به اندوهِی دچار شدِید، برادران دِینِی خود را آگاه سازِید و از آنان کمک بگِیرِید و بر خود سخت نگِیرِید.

[١] اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج‌٢ ص: ٣٢٠‌.

[٢] نهج البلاغه، ابن ابى‌الحديد، ج ١٠، ص: ٣١٠.

