کارِی که کرده حلال کن «از خطاِی او بگذر» آن دختر با وساطت آن حضرت، اسماعِیل را بخشِید، امام هدِیه‌اِی به او داد، سپس آن مرد نزد اسماعِیل برگشت و دِید بهبود ِیافته است.[١]

 نکته: عذاب وجدان بواسطه ظلم و ستم و ِیا آزار دِیگران، موجب سلب آرامش از فرد مِی‌شود. وقتِی انسان مِی‌تواند به آرامش روحِی دست ِیابد و اِین عذاب وجدان را از خود دور سازد که از کسانِی که احِیانا به آنان ستم کرده ِیا حقِی را از آنان ضاِیع کرده حلالِیّت طلبِی نماِید.

١٤. شب موجب آرامش

امام صادق ٧ به مفضّل فرمود: در طلوع و غروب خورشِید بِیندِیش. نعمت الهِی را در غروب خورشِید به دقت بنگر. اگر غروب خورشِید نبود با وجود نِیاز شدِید مردم به آرامش و استراحت، هِیچ‌گاه براِی مردم آرامش و قرارِی نبود، ، زِیرا هنگام غروب قوّه‌هاضمه اقدام به هضم غذا مِی‌نماِید و مواد غذاِیِی را به اعضاِی بدن مِی‌رساند. خداوند تارِیکِی شب را موجب آرامش و استراحت انسان قرار داد(.(هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ)[٢] و الّا حرص و طمع آدمِی را در شب نِیز وادار به کار و تلاش مِی‌کرد تا جاِیِی که خستگِی شدِید بر بدن عارض مِی‌شد. بسِیارِی از مردم اگر شب نبود، آرام و قرار نداشتند و در جمع اموال و ذخِیره آن در همه اوقات حرص مِی‌ورزند.[٣]

١٥. تمرکز و توجّه به داشته‌هاِی پر ارزش

مردِی از شِیعِیان خدمت حضرت صادق ٧ آمد و از فقر و تنگدستِی خود شکاِیت نمود. حضرت فرمود: (اَنْتَ مِنْ شِیعَتِنا وَ تَدَّعِِی الْفَقْرَشِیعَتُنا کُلُّهُمْ اَغْنِِیا) تو از شِیعِیان ما هستِی و ادعاِی فقر و تنگدستِی مِی‌کنِی با اِینکه شِیعِیان ما بِی‌نِیاز هستند. آنگاه فرمود: تو را تجارت پرفاِیده‌اِی است که بِی‌نِیازت کرده است. عرض کرد آن تجارت چِیست؟

حضرت فرمود: اگر کسِی از ثروتمندان بگوِید: تمام زمِین را براِی تو پر از نقره مِی‌کنم و در مقابل

[١] التمحيص، محمد بن همام الاسكافِی، ص: ۳۷.

[٢] سوره ِیونس، آِیه ٦٧.

[٣] بحار الأنوار، ج ٥٥، ص: ١٧٥، ح ٣٦.