جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٧ - ٢ سیره نبوی
نکته: پـِیـامـبـر اکـرم ٦ هنگام خروج از مـنـزل، موهاِی خود را شانه و سر و وضع خود را مرتّب مِیکـرد. براِی آنکه تصوِیر خود را ببِیند در ظرف آبِی مِینگرِیست. وقتِی از علّت آن مِیپرسِیدند، مِیفرمود: (اِنَّ اللّهَ تَعالِی ِیُحِبُّ مِنْ عَبْدِهِ اِذا خَرَجَ اِلِی اِخْوانِهِ اَنْ ِیَتَهَِیَّاءَ لَهُمْ وَ ِیَتَجَمَّلَ) خـداونـد دوست مِیدارد، هنگامِی که بندهاش به سوِی برادر دِینِی خود بِیرون مِیرود، خود را بِیاراِید و زِینت کند. باِید طورِی خود را بِیاراِید که مردم از معاشرت با او لذت ببرند.[١]
٢. سِیره نبوِی ﷺ ٦
هزِینهاِی که پـِیـامـبـر ٦ براِی تهِیّه عطر مصرف مِینمود بِیش از هزِینه خوراکش بـود تا جاِیِی که در تـارِیـکِی قـبـل از آنـکه با چشم دِیده شود، از بوِی خوشِی که از آن بزرگوار در فـضـا پـراکـنـده بـود، شـنـاخـتـه مِیشـد. [٢] از هـر کجا عبور مِیکرد، تا مدّتِی بوِیخوش او فـضـاِی آنـجـا را مـعـطـر مِیسـاخـت بـه گـونـهاِی کـه مـردم مِیفـهـمـِیـدنـد رسولخدا از آن مکان گذشته است. هنگام خروج از منزل به همراه خود عطردانِی را حمل مِینمود تا پِیوسته معطّر باشد.[٣]
در اِین سِیره درسِی است براِی همگان، متاسفانه برخِی از مردم نه تنها خود را معطّر نمِیکنند بلکه به جهت حمام نرفتن و مسواک نزدن، بدن و دهانشان بدبو و متعفّن است. اِین امر موجب انزجار و تنفّر دِیگران مِیشود.
آن حضرت هر روز چند بار دندانهاِی خود را با دقت مسواك مِیكرد خصوصاً شبها پيش از خواب و پس از بيدارِی و هنگام وضو حتِی هنگامِی كه در بستر بيمارِی در واپسين دقايق عمر خود بود دندانهاِی خود را مسواک نمود. پِیامبر همِیشه دهانش مثل گل، خوش بود. دندانهاِی سفِیدش مثل مروارِید مِیدرخشِید. به ياران خويش مِیفرمود: هرگز با دندانهاِی زرد و کثِیف در مجالس حاضر نشوِید و از مسواک زدن و پاكيزه نگاه داشتن دندانهاِی خود كوتاهِی نكنيد.[٤]
[١] وسائل الشيعة، ج٥، ص: ١١. اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج٦، ص: ٤٣٨.
[٢] بحار الانوار، ج ۱۶، ص: ۲۴۸.
[٣] بحار الانوار، ج ۱۶، ص: ۲۴۹.
[٤] نگين هستي، حسين سيدي، ص: ٢٤.