خاطره‌اِی از آِیة‌الله اشرفِی : در ِیکِی از سفرهاِیِی که به مکّه مکرّمه و مدِینه منوره داشتم به پِیشنهاد ِیکِی از دوستان به دانشگاه شرِیعت مرکز علوم دِینِی اهل‌سنت که در آن وقت خارج مدِینه بود رفتِیم که در حال حاضر بواسطه توسعه شهر داخل مدِینه شده است.

به همراه عده‌اِی از طلاب به آن جا رفتِیم تا از وضعِیت دروس آنان اطّلاع پِیدا کنِیم. هنگامِی‌که داخل دانشگاه شدِیم ما را راهنماِیِی کردند به اتاق مدِیر مدرسه و دِیدِیم افراد زِیادِی در آن جا نشسته‌اند.

وقتِی وارد اتاق شدِیم ما را احترام کردند و مدِیر دانشگاه ادب کرد و به ما گفت: منتظر بمانِید تا امور آنان رفع و رجوع شود بعد در خدمت هستم. بعد که همه رفتند، مدِیر مدرسه رو به ما کرد و گفت: خُب شما از کدام مذهبِید؟ گفتِیم از مذهب تشِیّع. پرسِید از علماء هستِید؟ گفتِیم از طلاب علوم دِینِی هستِیم، پرسِید أهل کجا هستِید؟

گفتِیم أهل نجف. به مجرّدِی که شنِید، گفت: مرقد حضرت علِی کرّم اللّه وجهه؟ ما هم گفتِیم بله شهرِی که مرقد امِیرمؤمنان علِی ٧ است. در ادامه از وضعِیت درسِی ما سؤال نمود، به طور خلاصه گفتِیم: دروس حوزه از سه سطح تشکِیل مِی‌شود مقدمات، سطح و خارج و هرکدام از اِین سه سطح را توضِیح دادِیم. سپس پرسِید: حکومت چقدر براِی شما شهرِیه در نظر گرفته است؟

گفتِیم به هِیچ عنوان شهرِیه‌اِی از دولت درِیافت نمِی‌کنِیم او از روِی تعجّب سؤال نمود چطور درِیافت نمِی‌کنِید پس از کجا ارتزاق مِی‌کنِید؟ گفتِیم: طبق تفاسِیر شِیعه از آِیه خمس: (وَ اعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْ‌ء فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ..) [١] ِیکِی از چِیزهاِیِی که خمس به آن تعلّق مِی‌گِیرد منفعت کسب بلکه هرگونه فاِیده است که نصف آن سهم سادات و نصف دِیگر سهم امام است و در زمان غِیبت امام عصر (عج) نواب آن حضرت در تصرّف آن ولاِیت دارند و در معِیشت طلاب علوم دِینِی صرف مِی‌کنند همان کسانِی که براِی انذار قوم خود و ارشاد دِین تفقّه در دِین مِی‌نماِیند.

[١] سوره انفال، آِیه ٣١.