چرا گريان نباشم در حالِی كه از نسل بنى‌امِیه هستم كه در قرآن مورد لعن و غضب پروردگار قرار گرفته‌اند. امام باقر ٧ فرمود: اى سعد! غمگين نباش، تو از بنى‌امِیه نيستى اگر چه به حسب ظاهر از طرِیق ولادت منسوب به آنان هستى، ولى در حقيقت از ما هستِی، مگر اين آيه قرآن را نشنيده‌اى كه خداوند از قول حضرت ابراهيم ٧ مى‌فرمايد: (فَمَنْ تَبِعَنى فَإنَّهُ مِنّى) هر كس «از هر طاِیفه و خانواده‌اى» از من پيروى كند از من خواهد بود. [١]

٦. تسلِیتِی آسمانِی

هنگامى كه پِیامبر اکرم ٦ رحلت كرد، خاندان آن حضرت اندوهگين شدند و از شدّت ناراحتى طولانِی‌ترِین شب‌ها را گذراندند. چشمانشان به خواب نمى‌رفت. در اين حال شخصى بر آنها وارد شد كه او را نمى‌ديدند ولى سخنش را مى‌شنيدند. او براِی تسليت به آنان گفت: درود و رحمت و بركات خدا بر شما خاندان عصمت و طهارت، با وجود خدا و در سايه لطف الهى هر مصيبتى قابل تحمّل است، هر آنچه از دست رفته جبرانى دارد.

هر انسانى مرگ را مى‌چشد، قطعاً خداوند در روز قيامت، پاداش شما را در صبر بر اِین مصِیبت به طور كامل خواهد داد بر خدا توكّل كنِید و بر او اعتماد نماِیِید... شما را به خدا مى‌سپارم و سلام بر شما باد. شخصى از امام باقر ٧ پرسيد: اين تسليت از جانب چه كسى بود؟ امام باقر فرمود: از جانب خداوند بود. امِیرمؤمنان ٧ فرمود: صاحب‌صدا، برادرم خضر ٧ بود كه ما را در اِین مصيبت تسليت گفت.[٢]

٧. تسلِیت در غالب الفاظ زِیبا «امانت و هدِیه الهِی»

بعد از آنكه سيد احمد خمِینى از وفات برادرش مصطفى خمِینِی مطلع شد، از شدّت ناراحتِی وارد اتاق مرحوم امام ; نشد. مرحوم امام او را طلبِید و به او فرمود: مى‌خواهم به عيادت مصطفى در بيمارستان بروم. حاج احمد فردِی را واسطه قرار داد و تاکِید کرد که خبر فوت مصطفى را امام نفهمد و به امام بگوِید: فعلا امکان ملاقات نِیست. مرحوم امام پرسِید: مگر مصطفى فوت كرده است؟

[١] اختصاص شِیخ مفِید، ص: ٨٥.

[٢] اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج١ ص: ٤٤٥ ح ١٩.