معاذ‌بن‌جبل در مرگ فرزند خود بسِیار ناراحت و غمگِین بود. پِیامبراکرم ٦ پس از اطلاع از اندوه و ناراحتِی معاذ، نامه تسلِیتِی به اِین عبارت براِی او نوشت: بسم الله الرحمن الرحِیم، از محمّد، رسول‌خدا به معاذ‌بن‌جبل، سلام بر تو اِی معاذ! پس از حمد و ثناِی الهِی از خدا مِی‌خواهم که اجر و ثواب تو را در مصِیبت فرزندت افزون نماِید و به تو صبر و بردبارِی عناِیت فرماِید و توفِیق شکر و سپاس نعمت‌هاِیش را عطا فرماِید. (أَمَّا بَعْدُ أَعْظَمَ اللَّهُ لَكَ الْأَجْرَ وَ أَلْهَمَكَ الصَّبْرَ وَ رَزَقَنَا وَ إِيَّاكَ الشُّكْرَ)

وجود ما و خانواده و فرزندان و اموال ما همگِی از مواهبت و عطاِیا و امانت الهِی است که در مدت معِینِی به دست ما سپرده و پس از پاِیان رسِیدن آن مدت، صاحب اِین امانات. آنها را پس خواهد گرفت. فرزند تو نعمتِی الهِی بود که در نزدت امانت بود. تا وقتِی که زنده بود، تو از اِین نعمت بهره مِی‌بردِی و از وجود او خوشحال بودِی. سپس خداِی متعال اِین امانت را از تو گرفت، در حالِی که براِی تو در قبال پس‌دادن اِین امانت، اجر و پاداش بسِیارِی معِیّن فرمود.

اگر تو بر اِین مصِیبت صبر نماِیِی و اجر الهِی را در نظر داشته باشِی. خداِی تعالِی بر تو درود فرستاده و رحمتش را بر تو نازل کرده و هداِیتش را بر تو ارزانِی خواهد داشت. ولِی اگر بر اِین مصِیبت صبر نکنِی، اجر و ثواب خود را ضاِیع کرده و پشِیمان خواهِی شد و با اِین کار افزون بر مصِیبت فوت فرزندت مصِیبت دِیگرِی را نِیز پذِیرفته‌اِی که از دست‌دادن اجر و ثواب در مصِیبت فقدان فرزند تو باشد.

بدانکه مصِیبت فقدان فرزند در مقابل اجر و ثوابِی که براِی صبر بر اِین مصِیبت به تو داده مِی‌شود، بسِیار اندک و ناچِیز است. خداِی متعال به وعده خود وفا خواهد نمود و به صابران اجر و ثواب بِی‌شمار عناِیت خواهد فرمود:(إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِحِسَاب) پس بر اِین مصِیبت تأسف نخور و بر مقدّرات الهِی راضِی باش.[١]

٣. فرزندان گُل باغ زندگى هستند که گاه دست تقدِیر آنها را برچِیند

دختر امام حسن مجتبى ٧ از دنِیا رفت، عدّه‌اى از دوستان و اصحاب آن حضرت، نامه تسليتى براى آن حضرت نوشتند. آن حضرت در جواب نامه آنان نوشت: نامه تسليت شما در

[١] مستدرک الوسائل، ج٢، ص: ٣٥٣.