کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٢٣ - ذكر طرف من دلائل الامام ابى جعفر الثانى

است آن را بسيار مى‌شمارند، و اگر گويند كه او را پانصد هزار دينار است بسيار نمى‌شمارند، پس كثرت و قلت نسبت بهر چيزى است و على هذا القياس و گويند كه: مردى آمد و گفت آن حضرت را كه: بقدر مروت خود بمن چيزى بده، فرمود كه:

گنجايش آن نيست مرا، گفت: بر قدر من بده، فرمود كه: نعم أى غلام او را دويست دينار بده.

و طبرسى رحمه اللَّه ذكر كرده تاريخ مولد و مدت امامت و وقت وفات و نصوص داله بر امامت و طرفى از دلائل و معجزات آن حضرت بر وجهى كه شيخ مفيد رحمه اللَّه ايراد فرموده و غيره و زياده بر آن اين را آورده كه مرويست از امية بن على كه او گفت: من در مدينه بودم و آمد و شد ميكردم نزد أبى جعفر (ع) و امام رضا (ع) در خراسان بود، و بودند از اهل بيت و اعمام پدر بزرگوارش مى‌آمدند و بر وى سلام ميكردند پس يك روزى جاريه را طلبيد و فرمود كه بگوى مر ايشان را كه مهيا شوند از براى ماتم، پس چون متفرق شدند گفتند چرا نپرسيديم او را كه ماتم كه؟ چون روز ديگر شد مثل آن را فرمود، گفتند ماتم كه؟ فرمود كه: ماتم بهترين آنكه بر پشت زمين است، بعد از چند روز خبر وفات امام رضا (ع) آمد كه آن حضرت در آن روز وفات يافته بود كه او اين ميفرمود.