کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٣ - در ذكر طرفى از دلايل ابى الحسن موسى(ع) و آيات و معجزات و علامات او

و في الحال فرستاد و على بن يقطين را طلب كرد، چون نزد وى آمد گفت: چه كردى دراعه كه براى خلعت تو فرستاده بودم؟ گفت: نزد منست در صندوقى محفوظ است سر بمهر مطيب ببويهاى خوش هيچ صباحى نباشد الا كه ميگشايم آن را و نظر ميكنم بآن از جهت تيمن و تبرك و ميبوسم و باز بجاى خود مينهم و همچنين در مسا با آن مثل اين عمل ميكنم، گفت: بفرست و حاضر كن آن را در ساعت گفت: بلى چنين كنم: و طلب كرد بعضى از خدمتكاران خود را و گفت: برويد بفلان خانه از خانهاى من و كليد از كنيزك من بستان و در بگشاى، و فلان صندوق را نيز بگشاى و بغچه مهر كرده كه در آنجا هست بيار، خادم رفت و در ساعت آن را نزد رشيد حاضر كرد، پس امر كرد كه مهر آن را برداشتند و گشادند، چون رشيد نظر كرد دراعه را ديد بحالى كه او گفته پيچيده مطيب ببويهاى خوش غضب او تسكين يافت و گفت بعلى بن يقطين كه: بفرست آن را بجاى خود و باز گرد به ايمنى كه ما ديگر نخواهيم شنيد سخن هيچ بدگوى را در حق تو، و امر كرد كه در عقب او جايزه عظيمه بردند، و گفت آن غلام بدگوى را هزار تازيانه بزنند، چون پانصد تازيانه زدند او جان سپرد در آن و مرويست از محمد بن فضل كه اختلاف روايت شد در ميان اصحاب ما در مسح پايها در وضو كه آيا از سر انگشتان است تا به كعبين يا از كعبين تا سر انگشتان، پس ابن يقطين نوشت بابى الحسن موسى بن جعفر (ع) كه: جان ما فداى تو باد بدرستى كه أصحاب ما اختلاف كرده‌اند در مسح پايها پس اگر مصلحت بينى آن را بخط مبارك خود بنويس تا عمل من موافق باشد به آنچه تو بجاى مى‌آرى ان شاء اللَّه.