کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٦٤ - فايدة جليلة

هر گاه تجاوز ميكرده‌اند از اين رتبت عاليه و منزلت رفيعه باشتغال بخوردن و آشاميدن و شروع در نكاح و غير آن از مباحات آن را گناه مى‌شمرده‌اند و خطيه اعتقاد ميكرده‌اند و از آن استغفار مينموده‌اند، آيا نمى‌بينى بعض عبيد دنيا را كه نشستند بخوردن و آشاميدن و اشتغال بنكاح و غير آن و ميدانند كه مى‌بيند آن را سيد ايشان و ميشنود هر آينه ملامت زده ميباشند نزد مردمان و تقصير است بر آنچه واجب است بر ايشان از خدمت سيد و مالك ايشان، پس ظن تو چيست بسيد سادات و ملك املاك و اشارت باين معنى است قول سيد أنام (ع) كه‌

«انه ليران على قلبى و انى لأستغفر بالنهار سبعين مرة»

يعنى بدرستى كه غلبه كرده مى‌شود بر دل من أمرى چند و من استغفار ميكنم بروزى هفتاد بار، و لفظ سبعين از براى عد استغفار است نه از براى رين، و بجاى ليران ليغان در روايت ديگر هست، غين بمعنى پوشش است، و رين بمعنى غلبه، و ديگر فرموده كه حسنات أبرار سيآت مقربين است، و زياده ميكنيم ايضاح را از لفظ او باشد أبلغ از تأويل و ظاهر مى‌شود از قول آن حضرت كه در دعا أعقمتنى فرموده و عقيم آن كس است كه ولد نشود او را و آنكه از سفاح متولد است شرعا ولد نيست.

پس ظاهر مى‌شود از اينكه اشتغال او بآنچه ضرورتست از براى ابدان از معصيت شمرده و استغفار ميفرمايد از آن، و باقى بر اين قياس آنچه وارد گردد بر تو امثال اين مقوله، و اين معنى شريف است كه كشف كرد مدلول او حجاب اين شبهه را.

و كاشكى سيد در حيات ميبود كه اين را بوى رفع ميكردم كه حق تعالى مرا راه نموده در ايضاح‌