کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٧٩ - ذكر قصيدة دعبل الخزاعى بمحضر الامام(ع)

اين خلافت ايشان كه دعوى باطل كردند ميراثيست بى‌خويشى و قرابت، و سلطنتى است بى‌هدايت و حكمى است بى‌مشورت نه از فرموده خداى تعالى و نه از گفته رسول او (ع) مصيبتها است كه نمود ما را بكبودى افق آسمان را سرخ رنگ و بازگشت بتلخى طعم هر آب شيرين. بعد از حادثه امام حسين (ع) سرخى بر افق ظاهر شد و پيش از آن نبود.

و سهل و آسان نبود اين مذهب كه در ميان ايشانست بر مردمان مگر در بيعتى كه بى‌تأمل كردند و آنچه گفته شد از بيعت اصحاب سقيفه بنى ساعده بود از روى آشكار بدعوى باطلى كه نمودند ايشان در گمراهى هلاك افتادند، و اين بيعتى است كه بعد از وفات پيغمبر كردند ٦

و اگر تفويض ميكردند بآن كس كه وصيت كرده بود پيغمبر ٦ بوى امور خلافت را هر آينه استوار ميگشتند بحفظ و نگاه داشت از لغزيدنها كه در اسلام نمى‌لغزيدند، آن كس كه بوى وصيت شده بود برادر بجان برابر خاتم پيغمبر ايشانست، يعنى أمير المؤمنين على (ع) كه او پاك و مصفى است از جميع درد شر و گناه و سرآمد و شهسوار يلان و پهلوانان بود در گرداب معارك حرب و جنگ.

پس اگر منكرند خلافت و شجاعت و كمال او را موضع غدير گواه حال او است و بدر و احد كه دو كوه بلند منبسطند همچنين گواه حال اويند كه در غدير بامامت منصوب شد و در بدر و احد داد مردانگى بداد، و آيات قرآنى فرود آمده كه خوانده مى‌شود كه دلالت دارند بفضل او و ايثار كردن او قوت را در سختيها بر فقراء.

و معروفست خصال حميده كه دريافته او را بسبق آن خصال مناقبى كه هست در آن سبق مدايح و مناقبى كه پيش‌دار و سرگيرنده است، مناقبى كه نميتوان دريافت بمال و نميتوان رسيد بچيزى در هيچ حال مگر بطعن نيزه تيز كه در راه خداى كمال جهاد بتقديم رسانيد.

صاحب اين مناقب هم راز جبرئيل امين بود (ع) و حال آنكه شما معتكف و مقيم بوديد بر عزى و منات با هم كه پرستش اين بتان ميكرديد، ميگريستم مر أثر خانه را كه از عرفات بود و فرو ميريختم اشك دمادم از ديده‌ها كه جاى ايشان را بى‌ايشان ميديدم و خرابى آن را.