کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٨٤ - باب در طرفى از اخبار ابى محمد(ع) و مناقب و آيات و معجزات او

از براى كسوه، و دويست درهم از براى دقيق و صد درهم از براى نفقه و من گفتم در نفس خود كاشكى مرا امر ميكرد به سيصد درهم صد درهم از براى خود الاغى ميخريدم و صد درهم از براى نفقه و صد درهم ديگر از براى كسوه و بيرون مى‌آمديم بجانب جبل و چون رسيديم بدر خانه بيرون آمد بسوى ما غلام او و گفت درآيند على بن ابراهيم و محمد پسر او پس چون داخل شديم بر او و سلام كرديم فرمود مر پدر مرا كه يا على چه بازداشت ترا از مادر اين وقت؟ گفت يا سيدى شرم داشتم كه ملاقات كنم ترا بر اين حال چون بيرون آمديم از نزد او آمد ما را غلام او پس داد به پدر من كيسه كه در او دراهم بود و گفت اين پانصد درهم است دويست از براى كسوه و دويست از براى دقيق و صد از براى نفقه و كيسه ديگر بمن داد و گفت اين سيصد درهم است صد درهم ازين در بهاء الاغ صرف كن و صد از براى كسوه است و صد از براى نفقه و بيرون مرو بجانب جبل و برو بسورا گفت بسورا رفت و زنى خواست پس دخل او امروز دو هزار دينار است و مع هذا توقف داشت گفت محمد بن ابراهيم گفتم مر او را كه ويحك آيا ميخواهى امرى ظاهرتر از اين؟ گفت راست ميگوئى و ليكن هستيم ما بر امرى كه دائم بر آن بوده‌ايم.

مؤلف رحمه اللَّه ميفرمايد كه اين تقليديست كه حق سبحانه و تعالى مذمت فرموده آن را در شريف كتاب خود حكايت از كفار ميكند كه‌ إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى‌ أُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلى‌ آثارِهِمْ مُهْتَدُونَ‌ و شبهه نيست كه عذاب اين جماعت كه دعوت بايشان رسيده باشد و ديده باشند اداء و معجزات را