کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٨٣ - مديح الامام الثانى عشر الحجة المنتظر عجل الله فرجه

يعنى اگر خواهى بخوانى سورهاى الحمد را پس درست كن اقوال و گفتار را در باب مهدى (ع) و مدح گوى امامى را كه جمع كرده خصلتهاى بلندى را و فايز گشته بسيادت و بزرگى، امام حقى كه نور او ظاهر است مثل نور آفتاب در پستى و بلندى، او قايمى است موجود و منسوب است به بزرگى و بلندى به پدر و جد بزرگوار، و او صاحب امر است و قطب و غوث خلايق و حصن و قلعه استوار ايشانست در نزديك و دور، و ناشر عدلست و حال آنكه جور حيف ميكند ايام و مردم از قصد و عمد، و انصاف ستاننده مظلوم است از ظالم و ملجا و پناه اميدوار و نااميد است، و بذل‌كننده عطاست تا غايتى كه ديده مى‌شود كه نيست احدى كه رغبت نمايد در عزا، بزرگست دستهاى جود و آلاى او و حمد و سپاس مر بخشنده نعم را از حد عد، و بامداد كرد ايام او كه فرمود نيامد و روى نگردانيد بهشت خلد را، سيرت او راه نماى‌