کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩٦ - فيما روى عن الامام ابى جعفر الثانى

و ديگر فرمود كه: مقتل مردم در ميان دو طرف دهان اوست و راى با فتور است و بداهم پشتى و راى بى‌انديشه است.

و فرمود كه سه چيز است كه كشيده مى‌شود بآن محبت: انصاف در معاشرت: و مواسات در شدت و انطوا و رجوع بقلب سليم.

و فرمود كه: فساد اخلاق بمعاشرت سفها است؛ و صلاح اخلاق بمصاحبت عقلا، و مردمان را طريقها است پس هر كس عمل ميكند بر طريقه خود، و مردمان برادرانند پس هر كه را برادرى و أخوت او نه از براى خداى تعالى باشد پس او رجوع نموده بعداوت و اينست قول خداى تعالى كه‌ الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ‌ و فرمود هر كه: مستحسن شمرد قبيحى را او شريك است در آن.

و ديگر فرمود كه: كفران نعمت داعيه دشمنى و مقت است، و هر كه مجازات كرد ترا بشكر پس بحقيقت داده ترا بيشتر از آنچه اخذ كرده از تو.

و فرمود كه: افساد نكند ترا گمان بر دوستى كه اصلاح كرده ترا يقين مر او را، و هر كه نصيحت كند برادر خود را به پنهانى پس زينت داده او را، و هر كه نصيحت كند او را بآشكارا پس دشمنى كرده او را، استصلاح اخيار باكرام ايشانست؛ و از اشرار بتأديب ايشان، و مودت قرابت مستفاده است و بس است باجل حرز و پناه، و لا يزال عقل و حمق غلبه ميكنند بر مرد تا هيجده سال پس هر گاه بآن مرتبه رسيد غالب مى‌شود بر او اكثر آن هر دو در او، و انعام نفرموده خداى عز و جل بر بنده خود