کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٣٩ - باب در نص امامت صاحب الزمان(ع)

من رفتم بخدمت فاطمه (ع) بنت محمد ٦ و در پيش وى لوحى بود كه در او ثبت بود اسماء أوصياء و ائمه كه از ولد او بودند، من شمردم دوازده اسم بود آخر ايشان قايم ايشان از ولد فاطمه سه از ايشان محمد و چهار از ايشان على زراره روايت كند كه من شنيدم از ابى جعفر (ع) كه ميفرمود كه دوازده امام همه ايشان از آل محمداند همه ايشان محدثان‌اند على بن ابى طالب است و يازده ولد او و رسول اللَّه ٦ و على والدان‌اند.

و ابو بصير روايت كند از ابى جعفر (ع) كه ميفرمود كه بعد از امام حسين نه امام باشد كه نهم ايشان قايم ايشان بود.

و زراره روايت كند كه من شنيدم از ابى جعفر (ع) كه ميفرمود كه امامان دوازده‌اند از ايشان‌اند حسن و حسين و باز أئمه از ولد حسين‌اند (ع) و مرويست از محمد بن على بن بلال كه بيرون آمد بسوى من أمر ابى محمد الحسن العسكرى (ع) پيش از درگذشتن او بدو سال كه خبر كرد مرا بخلف بعد از خود، بعد از آن ديگر بيرون آمد امر بسوى من پيش از سه روز از رحلت آن حضرت و خبر كرد مرا بخلف از بعد او و روايتست از أبى هاشم جعفرى كه گفتم مر ابى محمد الحسن (ع) را كه جلالت تو مانع است مرا كه از تو سؤالى كنم پس اذن فرمود كه سؤال كن گفتم يا سيدى آيا ترا هيچ فرزنديست؟ فرمود كه بلى گفتم پس اگر ترا حادثه پيش آيد پس از كجا پرسم از او فرمود كه بمدينه.