کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩٨ - باب در ذكر طرفى از نص و اشارت بامامت ابى جعفر محمد بن على

الرضا (ع) و تاريخ مولد و دلايل امامت و طرفى از اخبار و مدت امامت و مبلغ سن و ذكر وفات و سبب آن و موضع قبر و عدد اولاد و مختصرى از احوال و اخبار آن حضرت (ع) و گويد كه: امام بعد از امام رضا (ع) پسر او است محمد بن على الرضا (ع) بنص بر او و اشارت بسوى او و تكامل فضل در او، و مولد با سعادتش در ماه رمضان بود در سال صد و نود و پنجم، و رحلت فرمود در بغداد در ذى القعده در سال دويست و بيستم، و در آن روز بيست و پنجساله بود، و مدت خلافتش و امامت، او بعد از پدر بزرگوار هفده سال، و مادرش ام ولد بود كه او را سكينه نوبيه مى‌گفتند.

باب در ذكر طرفى از نص و اشارت بامامت ابى جعفر محمد بن على ٨‌

پس از آن كسانى كه روايت كرده‌اند نص از أبى الحسن الرضا مر پسر خود را أبى جعفر (ع) بامامت، على بن جعفر بن محمد صادق است، و صفوان بن يحيى، و معمر بن خلاد، و حسين بن يسار، و ابن ابى نصر البزنطى، و حسن بن جهم، و ابو يحيى صنعانى. و خيرانى، و يحيى بن حبيب الزيات؛ و جماعت كثيره‌اند غير ايشان كه با ذكر ايشان كتاب بطول مى‌انجامد.

على بن جعفر بن محمد حديث كرد حسن بن حسين بن على را كه گفت در حديث خود كه بدرستى كه يارى داد حق تعالى امام رضا را (ع) وقتى كه ستم كرده بودند بر او برادران و اعمام او و ذكر كرد حديث طويلى را تا منتهى شد بقول او كه برخاستم و گرفتم دست ابى جعفر محمد بن على الرضا را