کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٣٠ - ذكر ولادته و مدة عمره و وفاته(ع)

بزرگوار خود امام موسى (ع) بود، و بعد از پدر بيست سال و چهار ماه امام و خليفه بود، و ايام امامت او بقيه ملك رشيد و ملك امين محمد بن زبيده و ملك مأمون بود، و او اخذ كرد بيعت را از براى امام رضا (ع) بى‌رضاى او، و اين بعد از آن بود كه تهديد ميكرد او را بقتل، و الحاح مينمود مكررا در اين باب، و آن حضرت ابا مى‌فرمود تا مشرف گشت از بأس آن بر هلاك، و آن حضرت فرمود:

بار خدايا تو نهى فرموده كه بدست خود خود را بتهلكه ميندازيد و من مشرف شده‌ام از قبل عبد اللَّه المأمون بر قتل هر گاه كه قبول نكنم ولايت عهد او را، و من مكره و مضطرم همچنان كه يوسف و دانيال (ع) وقتى كه قبول كردند هر يك از ايشان ولايت را از قبل طاغى آن زمان، بار خدايا عهدى نيست مرا الا عهد تو، و ولايتى نيست مرا الا از قبل تو، پس توفيق كرامت كن مرا از براى اقامت دين تو و احياى سنت نبى تو، بدرستى كه توئى مولى و نصير نِعْمَ الْمَوْلى‌ وَ نِعْمَ النَّصِيرُ.

بعد از آن قبول كرد ولايت عهد را از مأمون بر آنكه والى نسازد كس را، و عزل نكند هيچ كس را، و تغيير ننمايد طريق و رسمى كه بوده، و آنكه در امور مشورت‌كننده باشد از دور، پس گرفت از براى او مأمون بيعت را بر خاص و عام.

و بود اين وقتى كه ظاهر شد مر مأمون را از امام رضا (ع) فضل و علم و حسن تدبير، بعد از آن حسد برد بر او و كينه‌ور شد تا سينه او تنگ گشت، پس غدر نمود و شهيد كرد آن حضرت را بزهر، و رفت آن حضرت برضوان و كرامت حق.