کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٥٠ - باب در ذكر بعضى كه امام دوازدهم را ديدهاند و طرفى از دلايل و بينات او

توقيع بيرون آمد كه خداى تعالى ترا اجر دهد در باب صاحب و يارت كه او مرده و وصيت كرده بود بمالى كه بود با او بثقه كه عمل كند در او بچيزى كه واجب است، و جواب كتابت او نوشت و امر آنچنان بود كه مر او را فرمود.

و روايتست از على بن محمد كه بار كرد مردى از اهل آبه چيزى كه برساند بخدام آن حضرت و فراموش كرد از آن شمشيرى را در محل بار كردن، چون آن خبر بآن حضرت واصل شد نوشت بوى بوصول آن و در كتابت نوشته بود كه چه نوع است خبر شمشيرى را كه فراموش كرده بودى.

و مرويست از محمد بن شاذان النيشابورى كه چون جمع شد نزد من پانصد درهم كه بيست درهم كم بود پس مرا خوش نمى‌آمد كه آن را ناقص بفرستم پس از نزد خود بيست درهم را وضع كردم و فرستادم با آن بجانب اسدى، و ننوشتم آن را كه در آن بود پس جواب وارد شد كه رسيد پانصد درهم و از تو بيست درهم در آن بود.

روايتست از حسن بن محمد الاشعرى كه وارد شد كتابت ابى محمد (ع) در اجراى حكم بر جنيد كه قاتل فارس بن حاتم بن ماهويه بود و از آن ابى الحسن و ديگرى پس چون ابو محمد در گذشت ورود استيناف شد از صاحب امر (ع) باجراى حكم از براى ابى الحسن و صاحب او و وارد نشد در امر جنيد چيزى پس من از براى اين غمگين شدم پس خبر مرگ جنيد بعد از اين رسيد هم او گويد كه نوشت على بن زياد الصيمرى و سؤال كفن از وى كرد، پس نوشت بسوى وى كه تو محتاج خواهى شد بكفن در سنه ثمانين، پس او در سنه ثمانين مرد و كفن از براى وى فرستاد پيش از مرگ او.