کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٣٣ - حلية الامام الثامى عشر الحجة المنتظر

از اصفيا عيسى و خضر و خلق ديگر از انبيا و اوليا (ع) كه هزار سال و زياده عمر ايشان بوده مثل نوح و غيره مثل لقمان.

و از اعدا و مطرودين مثل ابليس و دجال و غير ايشان مثل عاد اولى و ايشان هزار سال عمر ميداشته‌اند و همه اين از براى بيان اتساع قدرت ربانى است در تعمير بعضى از خلق خود، پس كدام مانع باشد كه منع كند از امتداد عمر خلف صالح تا آنكه ظاهر شود پس عمل فرمايد به آنچه حكم الهى صادر شده باشد از براى او بآن.

و چون رسيد كلام باين مقام و كشيد جريان قلم بآنچه رقم كرد از اين اقسام و سام، پس ختم ميكنيم آن را به الحمد للَّه رب العالمين چه آن كلمه مباركيست كه گردانيده حق تعالى آخر دعوى اهل جنان و تخصيص كرده آن را بآن كه اختيار فرموده از خلايق خود، و پوشانيده او را ملابس رضوان.

پس اينست آخر آنچه تحرير كرده آن را قلم از مناقب سينه ايشان، و در سطور نگاشته از صفات زكيه و مزاياى عليه ايشان، و اين اگر چه بسيار است، ليكن اندكست در جنب آنچه ايشان را است از شرف شامخ، و يسير و قليل است در آنچه حق تعالى بايشان عطا فرموده از فضل راسخ و من اميدوارم از كرم الهى كه پريشانى مرا بجمعيت مبدل گرداند ببركت ايشان، و داخل سازد مرا در سلك ايشان و دوستان ايشان، و بشمارد اين مؤلف مسطور را در صحيفه حسنات من از حسنات ايشان چه من بذل كردم سعى و جد خود را در جميع مزاياى ايشان، مثل بذل مجد طالب، و تقصير ننمودم‌