کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٨ - در ذكر سبب وفات آن حضرت و بعضى از آن اخبار

گريه كه اين نوع كارى هيچ كافرى نكرده و هيچ ظالمى نپسنديده.

آيا دانسته‌اند كه خون كه ريخته‌اند؟ و هتك حرمت كه نموده‌اند؟ و چه بد كارى كرده‌اند؟

نترسيده‌اند كه زمين شق شود و همه را فرو برد و هلاك بر ايشان فرود آيد، و سنك از آسمان ببارد و بسته گردد بر ايشان ابواب خير در دنيا، و معذب شوند به بدترين عذاب در آن سرا، اين فعل زشت كه أواخر كرده‌اند با امام موسى (ع) مثل آن فعل قبيح است كه أوائل مرتكب شدند با امام حسين (ع).

واى بر ايشان كه اقدام نمودند بعملى كه موجب سخط و غضب الهى است، و سبب عقوبت نامتناهى و عدولست از نهج قويم، و صراط مستقيم، و جاويد در عذاب اليم.

آيا ندانسته‌اند كه حق تعالى آماده كرده از براى ظالمان جحيم، آيا نخوانده‌اند از قرآن كه‌ وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً كه دخول دوزخ جاويدان و غضب حضرت رحمان و لعنت ريزان و عذاب بى‌پايان بر قتل ظلم مترتب است، آيا نديده بودند و معلوم نكرده ايمان و مذهب و اصل و نسب و حسب ايشان را؟ بلى بخدا كه معلوم داشتند، و ليكن حب دنيا فانى ديده دل ايشان را كور ساخته بود و ديدهاى ايشان را