کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٦٩ - باب پنجم در ذكر مسأله چند كه سؤال كردهاند از آن أهل خلاف در غيبت صاحب الزمان(ع) و حل شبهات در او بواضح دليل و لايح برهان و آن شش مسأله است

الجواب- بدان كه حق بر دو نوع است: عقلى و سمعى پس عقلى مدرك ميگردد بعقل و تاثيرى نيست در وجود امام و نه فقد او و سمعى بر اوست ادله منصوبه از اقوال نبى ٦ نصوص او و أقوال أئمه صادقين (ع) و بدرستى كه بيان كرده‌اند آن را و تصحيح نموده‌اند غير از آنكه آنچه گفتيم با وجود اين حاجت بامام ثابت است چه وجه حاجت بسوى او مستمر است در هر عصر و بر هر حال كه بودن او لطف است در فعل واجب عقلى از انصاف و عدل و اجتناب ظلم و بغى، و اين از آن قبيل است كه غير او قايم مقام او نميتواند بود در او.

فأما حاجت بسوى او از جهت شرع پس آن نيز ظاهر است چه نقلى كه وارد ميگردد از نبى ٦ و ائمه (ع) جايز است كه غافل گردند ناقلان از آن يا بتعمد يا باشتباه پس منقطع گردد نقل يا باقى ماند در آنكه نقل او حجت نباشد و نه دليل، پس محتاج باشد در اين هنگام بامام تا كشف و تبيين آن فرمايد و اينكه اعتماد كنند أهل تكليف بآنچه منقولست بسوى ايشان، و بدرستى كه او جامع شرع است چه معلوم است ايشان را بآن كه وراء اين نقل امام است كه هر گاه امرى مختل گردد سد كند خلل آن را و بيان كند آنچه مشتبه است در او، پس احتياج بامام ثابت است با ادراك حق در احوال غيبت از ادله شرعيه علاوه بر آنكه ما ميدانيم باجماع كه تكليف لازم است ما را تا روز قيامت و ساقط نميگردد در آن حال كه ميدانيم كه نقل شريعت منقطع نميگردد در آن حال كه تقيه امام در آن حال مستمر است و خوف او از اعدا باقى، و اگر اتفاق افتد اين نخواهد بود مگر در حالتى كه متمكن باشد در او امام از مرور و ظهور و اعلام و انذار.