کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١١٩ - در ذكر وفات امام رضا على بن موسى(ع) و سبب آن و بعضى از اخبار كه در اين باب وارد است

و مرويست از حسن بن على الوشا كه او روايت كرده از على بن موسى الرضا (ع) كه گفتم:

حق تعالى تفويض كرده امر را بعباد؟ فرمود كه: حق تعالى اعز است از اين، گفتم: پس اجبار كرده ايشان را بر معاصى؟ فرمود كه: خداى تعالى اعدل و احكم است از اين، بعد از آن فرمود كه: حق سبحانه و تعالى فرموده كه: أى پسر آدم من اولايم بحسنات تو از تو، و تو اولائى بسيآت خودت از من، ميكنى معاصى را بقوتى كه گردانيده‌ام و پديد كرده‌ام در تو و سؤال كرد از آن حضرت در حال طواف مردى كه: خبر كن مرا از جواد، فرمود كه: كلام تو دو جهت دارد، پس اگر تو از مخلوق ميپرسى جواد آن كسى است كه آنچه حق تعالى بر او فرض كرده بجا مى‌آورد، و اگر خالق را ميخواهى پس او جواد است اگر عطا كند، و جواد است اگر منع كند، اگر اعطا فرمود بنده را اعطا فرموده او را چيزى كه مر او را نيست، و اگر منع نمود منع كرده چيزى كه مر او را نيست.

و مرويست از أبى الحسن على (ع) كه گفت هر كه: قائل بجبر است مدهيد او را از زكاة چيزى و شهادت او را قبول مكنيد كه حق تعالى تكليف نفرموده هيچ نفسى را مگر بقوت و طاقت او، و بار نكرده بر او فوق طاقت او را، و نيندوزد هيچ نفس بدى الا كه وبال آن بر او بازگردد، و ديگرى را حق تعالى بگناه ديگرى نميگيرد.

و نزد آن حضرت از جبر و تفويض مذكور ميشد فرمود كه: من شما را عطا ميكنم در اين اصلى كه اختلاف مكنيد در آن و مخاصمت نكند شما را هيچ كس بر او مگر كه بشكنيد شما او را،