کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٣٥ - حلية الامام الثامى عشر الحجة المنتظر

و اهتمام كرد بآن تا بگزارد از فروض ايشان هر واجب را شايد دعوتى باشد كه پاك گردد بآن حسنات او پس تجاوز كند و گام بالا نهد از بهشت به بلندترين پايهاى مواهب پس هر كه در ميخواهد از خداى كريم چيزى را اجابت ميكند او را و همسايگى مينمايد او را و در مى‌آيد او را اقبال از هر جانب اين آخر كلام و كتاب كمال الدين بن طلحه است رحمه اللَّه تعالى.

و شيخ مفيد رحمه اللَّه در كتاب ارشاد بابى چند ايراد فرموده در ذكر صاحب الزمان (ع) بعد از ذكر ابى محمد (ع) در تاريخ مولد و دلايل امامت و ذكر طرفى از اخبار و غيبت و سيرت و مدت دولت آن حضرت صلوات اللَّه عليهم و فرموده كه امام بعد از ابى محمد (ع) پسر خلف اوست مسمى باسم رسول اللَّه ٦ و مكنى بكنيت آن حضرت و نگذاشت پدر بزرگوارش ولد ظاهر و نه باطن غير آن حضرت را، و پدرش او را پنهان و مستور ميداشت چنانچه سمت ذكر يافت، و بود مولد با طهارتش در شب نيمه شعبان در سال دويست و پنجاه و پنجم از هجرت، و مادرش ام ولد بود كه او را نرجس ميگفتند، و سن مباركش نزد وفات پدر بزرگوارش پنج سال بود كه حق سبحانه و تعالى در آن سن بوى ارزانى فرمود حكمت و فصل الخطاب را، و گردانيد او را آيت عالميان، و داد او را حكمت همچنان كه داد يحيى را در حال طفوليت، و گردانيد او را امام در حال كودكى بحسب ظاهر همچنان كه عيسى بن مريم را در مهد نبى ساخت.

و سبقت يافته نص در ملت اسلام از نبى هدى ٦ باز از أمير المؤمنين (ع) و نص فرموده‌اند ائمه (ع) يكى بعد از يكى تا پدرش امام حسن عسكرى (ع) و نص فرموده پدر او بر او