کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٥٣ - باب در ذكر علامات قيام قايم(ع) و مدت ايام ظهور و شرح سيرت و طريق احكام و طرفى از آنچه بظهور خواهد آمد در زمان دولت او

و خانقين، و بستن جسر از آنچه در يلى كرخ است بمدينه بغداد، و ارتفاع باد سياه در آنجا در اول روز و پيدا شدن زلزله تا منخسف شوند بسيارى از خلايق، و ترسى كه شامل اهل عراق باشد و موت بسرعت و نقص از انفس و اموال و ثمرات، و پيدا شدن ملخ در أوان و غير أوان تا بيايد بر زرع و غلات، و كمى كشت و زراعتى كه مردم كنند، و اختلاف عجم، و ريختن خون بسيار در ميان يك ديگر، و بيرون آمدن بندگان از طاعت سيدان، و كشتن ايشان خواجگان را، و مسخ قومى از اهل بدع كه بگردند ايشان بوزينگان و خوكان، و غلبه كردن عبيد بر بلاد سادات.

و ندا كردن از آسمان كه بشنوند آن را اهل زمين، و سخن كنند هر اهل لغتى بلغت ايشان، و روى و سينه ظاهر شوند از براى مردمان در عين الشمس و مردگان برانگيخته شوند از قبور تا رجوع بدنيا نمايند، و يك ديگر را بشناسند، و تزويج نمايند بعد از آن ختم شود اين به بيست و چهار باران پياپى، پس زنده شود زمين بعد از مردن او معلوم گردد بركات آن، و زايل شود بعد ازين هر آفت و عاهتى كه باشد از معتقدان حق از شيعه مهدى ٧ پس بدانند نزد اين علامات ظهور او را بمكه، پس متوجه خدمت وى گردند از براى نصرت او، همچنان كه اخبار باين ورود يافته و بعضى از جمله اين احداث محتم‌اند و بعضى مشترط و اللَّه اعلم بما يكون و ما ذكر كرديم اينها را بر حسب آنچه ثابت شده در اصول، و تضمين نموده آن را اثر منقول، و باللَّه نستعين و نسال التوفيق.

مؤلف كتاب رحمه اللَّه ميفرمايد كه بلا شك كه اين حوادث بعضى از آن قبيل است كه عقل آن را