کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٤ - در ذكر طرفى از دلايل ابى الحسن موسى(ع) و آيات و معجزات و علامات او

بعد از آن أبو الحسن (ع) بوى نوشت كه: فهم كردم آنچه ذكر كرده بودى از اختلافى كه در وضو كرده‌اند، و من امر ميكنم ترا باين آنكه سه بار آب در دهان كنى و سه بار آب در بينى و بشوئى سه بار روى خود را و خلال كنى موى محاسن خود را و بشوئى هر دو دست را تا مرفق سه بار و مسح كنى تمام سر را و مسح كنى ظاهر هر دو گوش را و باطن آن را و بشوئى هر دو پاى را تا بكعبين سه بار و خلاف اين بجاى ميار.

پس كتاب آن حضرت بعلى بن يقطين رسيد تعجب كرد از آنچه رسم بود او را در آن و جميع اصحاب ايشان بر خلاف آنند، بعد از آن گفت: مولاى من أعلم است بآنچه فرموده و من امتثال امر او مى‌نمايم، و بود كه عمل ميكرد در وضوى خود بر اين حد و جميع شيعه مخالف آنچه او بر آن بود از جهة امتثال امر آن حضرت.

و بدگوئى على بن يقطين ميكردند نزد رشيد كه او رافضى است و مخالف است مر ترا، تا رشيد گفت مر بعضى خواص خود را كه: بسيار شد نزد من گفتار در كردار على بن يقطين كه او بر خلاف ما است و ميل به روافض دارد، و من در خدمت او تقصيرى نمى‌يابم و بارها او را امتحان كردم ظاهر نشد از او بر من چيزى از عمل او و من ميخواهم كه ظاهر گردد امر او بر وجهى كه او را بآن شعورى نباشد تا از آن احتراز كند از من، گفتند او را كه: روافض مخالف جماعتند در وضو كه در آن تخفيف كرده‌اند و نمى‌بينى كه بشويند پايها را پس امتحان ميبايد كرد او را چنانچه نداند كه كسى واقف است بر وضوى او گفت: بلى با اين وجه ظاهر ميتوان كرد امر او را بعد از اين مدتى گذاشت او را و فرمود چيزى را از شغل بوى در خانه او تا وقت نماز درآمد.