کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٧٥ - صورة العهد الذى كتبه المأمون للامام للامام ابى الحسن الرضا

رنج بر بدن مبارك خود نهاده بود، و چشم بى‌خواب كرده و فكر را دراز كشيده در امرى كه در او بود عز دين، و قمع مشركين، و صلاح امت، و نشر عدل، و اقامت كتاب و سنت، و منع او اين را از خفض و دعت و بر خود نهاده بود اين محنت از جهت علم او بأحوال آخرت، و بآنچه حق تعالى فرموده كه از آن مسئول خواهد شد، و باميد محبت آنكه چون برسد بحق تعالى معلوم باشد بر همه كه اصلاح كرده دين او را، و بطاعت فرموده بنده‌گان او را، و اختيار نموده ولايت عهد را، و حق آن بجاى آورده و اكنون از براى اختيار عهد خلافت و رعايت امت بعد از او و أليق باين آن كس است كه أفضل باشد در ورع و در دين و در علم، و أرجى ايشان از براى قيام در امور و حقوق الهى؛ من درين أمر بحق تعالى مناجات كردم بآن كه استخاره نمايم در اين و در ميخواستم كه ملهم گرداند مرا در آنچه رضا و طاعت او در آنست، در آناى شب و روز در طلب آن بودم و التماس مينمودم او را در اهل بيت از ولد عبد اللَّه بن عباس و على بن ابى طالب (ع) كه فكر او و نظر او منحصر شد از آنكه داند حال و مذهب او را از ايشان بعلم خود، و رسنده باشد در مسأله در آنكه خفى است بر او امر او از روى وسع او و طاقت تا استقصا كند امور ايشان را از روى معرفت، و امتحان نمايد اخبار ايشان را از روى مشاهده، و استبرا فرمايد احوال ايشان را از روى معاينه، و كشف شود آنچه نزد ايشانست از روى مسايله، پس خيره و بهترين درين امر بعد از استخاره او امر خداى را و سعى و تفحص و كوشش او در قضاى حق او در ميان عباد و بلاد او در اين دو خانه واده على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب (ع) بود، و او را فضل تمام و علم مالا كلام بود، و ورع ظاهر داشت، و زهد خالص و تخليه از دنيا، و انزوا از مردم، و همه كس يك دل و يك زبان كه در اوست كلمه جامعه كه روز بروز