کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٣٥ - باب در نص امامت آن حضرت

اگر حادث شود بمن حدث موت پيش از آنكه مطالبت كنم شما را باينها پس بگشائيد آنها را و عمل كنيد بآنچه در آنهاست پس چون ابو جعفر (ع) در گذشت بيرون نيامدم از منزل خود تا دانستم كه رؤساء عصا به اجتماع نموده‌اند نزد محمد بن فرج مشاورت ميكردند درين امر، پس نوشت بسوى من محمد بن فرج و اعلام كرد مرا باجتماع ايشان نزد او و ميگفت اگر نه خوف شهرت بود هر آينه مى‌آمدم با ايشان بسوى تو پس ميخواهم كه برنشينى و بسوى من بيائى، پس سوار شدم و بسوى وى رفتم پس يافتم كه قوم نزد وى اجتماع نموده‌اند پس تجربه كردم بر در خانه يافتم كه اكثر ايشان در شك و ريب‌اند پس گفتم مر آن كسانى را كه رقعها نزد ايشان بود و ايشان حاضر بودند كه بيرون آريد آن رقعها را، پس بيرون آوردند آنها را پس گفتم كه اين آن رقعهاست كه مأمور بودم بآن پس بعضى گفتند كه دوست ميداشتيم كه ميبود با تو در اين امر ديگرى تا استوار ميشد قول و گفتار گفتم مر ايشان را كه بيارد خداى تعالى شما را بآنچه دوست ميداريد آن را اينك ابو جعفر اشعرى گواهى ميدهد از براى من بشنيدن اين رساله، پس از او سؤال كنيد چون قوم ازو سؤال كردند پس توقف كرد از شهادت، پس دعوت كردم او را بمباهله پس ترسيد از آن و گفت شنيدم من اين را و اين بيان واقع است با كرامت، بودم كه ميخواستم كه باشد براى مردى از عرب فاما با مباهله پس راهى نيست بكتمان شهادت، پس جدا نشد از قوم تا سلام دادند مر ابو الحسن را (ع) و اخبار درين باب بسيار است‌