کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٥٦ - باب در ذكر علامات قيام قايم(ع) و مدت ايام ظهور و شرح سيرت و طريق احكام و طرفى از آنچه بظهور خواهد آمد در زمان دولت او

شو زمين را، و حركت مده دست را و نه پا را تا ببينى علاماتى كه ذكر ميكنم از براى تو، و آنچه كه مى‌بينم كه دريابى آن را آن اختلاف بنى عباس است. و منادى كه ندا كند از آسمان و فرو رفتن قريه از قراى شام كه آن را جابيه ميگويند و نزول ترك جزيره را و نزول روم رمله را، و اختلاف بسيار نزد اين در هر زمين تا خراب شود شام، و سبب خرابى آن اجتماع سه راياتست: رايت اصهب، و رايت أبقع و رايت سفيانى.

على بن ابى حمزه روايت كند از ابى الحسن (ع) در قول خداى عز و جل كه‌ سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُ‌ فرمود كه فتن در آفاق زمين است و مسخ در اعداء حق و دين و روايتست از ابى بصير كه من شنيدم از ابى جعفر ٧ در قول حق تعالى كه‌ إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ‌ كه زود باشد كه خداى تعالى بكند آن را بايشان گفتم كيستند ايشان؟ فرمود كه بنو اميه و گروه ايشان، گفتم كه آيت چيست؟ فرمود كه ركود شمس آنچه ميان زوال شمس است تا وقت عصر، و خروج صدر و وجه در عين الشمس كه شناخته شود بحسب و نسب او، و اين در زمان سفيانى است و نزد اين علامات هلاك سفيانى و هلاك قوم او باشد.

و مرويست از سعيد بن جبير كه سالى كه قيام خواهد نمود قائم (ع) بيست و چهار باران ببارد كه ديده شود آثار و بركات آن.

و روايتست از ثعلبه أزدى كه ابو جعفر (ع) فرمود كه دو آيت‌اند كه خواهند روى نمود پيش از قايم (ع) آن كسوف شمس است، در نيمه رمضان، و خسوف قمر در آخر او، و گفت گفتم يا ابن رسول اللَّه‌