کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٤٤ - باب دوم

ماه رمضان و منادى ندا كند باسم او و اسم پدر او.

و مرويست از صادق (ع) كه فرمود هر كه: اقرار كند به جميع ائمه و انكار كند مهدى راهست همچنان كه اقرار داشته باشد بجميع انبيا و انكار كند نبوت محمد را ٦ گفتند كه: يا ابن رسول اللَّه پس كدام است مهدى از ولد تو؟ فرمود كه: پنجم از ولد هفتم كه غايب گردد از شما شخص او و حلال نباشد از براى شما تسميه او.

و روايتست از يونس بن عبد الرحمن گفت: داخل شدم بر موسى بن جعفر (ع) و گفتم مر او را كه يا ابن رسول اللَّه توئى قايم بأمر اللَّه؟ فرمود كه: منم قايم بحق و ليكن قايمى كه ظاهر گردد و پاك گرداند زمين را از اعداء اللَّه و پر گرداند از داد و عدل همچنان كه پر بوده باشد از جور و ظلم و او پنجم است از ولد من كه مر او را غيبتى باشد كه دراز گردد أمد آن از جهت خوف بر نفس و مرتد شوند در او قومى و ثابت مانند ديگران.

و ديگر فرمود كه خوشا مر شيعه ما را كه متمسك باشند بحبل و سبب ما در غيبت قايم ما كه ثابت باشند بر موالات ما و براءت از أعداى ما ايشان از مااند و ما از ايشان، و راضى‌اند ايشان بما از آنكه امامانيم و راضييم ما بايشان از آنكه شيعيانند، پس خوشا حال ايشان و طوبى لهم بخدا كه ايشان در درجه ما باشند در روز قيامت.

و روايتست از ايوب بن نوح كه گفت: گفتم مر رضا را (ع) كه من اميدوارم كه صاحب اين امر تو باشى و آنكه تسليم كند آن را خداى تعالى بسوى تو بى‌شمشير حال آنكه بتو بيعت كردند و دراهم بنام تو زده‌