کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٤٨ - باب در ذكر ورود ابى الحسن(ع) از مدينه بعسكر و وفات او در آنجا و سبب آن و عدد اولاد و طرفى از اخبار او

در دورى او، و او در دورى نزديك است و در نزديكى دورست او مكيف ميگرداند كيف را و گفته نميشود او را كيف، و پديد ميكند اين را و نميگويند او را اين، او منقطع است از كيفيت و اينيت، او يكتاى بى‌همتاست، نه والد است و نه ولد، و او را نه كفو است و نه ند، و اوست واحد احد پس بزرگست عظمت و جلال او را چگونه وصف كرده شود بكنه آن محمدى كه قرين گردانيده صاحب جلال او را بنام بزرگ خود، و تشريف داده او را بعطاى خود، و واجب گردانيد مر آنكه اطاعت او كند پاداش بطاعت خود چنانچه فرمود كه‌ وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ‌ و حق جل و علا حكايت ميكند قول كسى را كه ترك اطاعت او كرده كه او معذب خواهد بود ميان طبقات نيران و سرابيل قطران او كه‌ يا لَيْتَنا أَطَعْنَا اللَّهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولَا يا چگونه وصف كرده شود بكنه آنكه قرين گردانيده باشد جليل طاعت ايشان را بطاعت رسول خود چنانچه فرموده كه‌ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌ و ديگر فرموده كه‌ وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى‌ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ‌ و ديگر فرموده كه‌ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى‌ أَهْلِها و ديگر فرموده كه‌ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‌ اى فتح همچنان كه وصف كرده نميشود جليل جل جلاله و رسول و خليل و ولد بتول (ع) پس همچنان وصف كرده نميشود مؤمن مسلم از جهت امر ما، پس نبى ما افضل انبياست و خليل ما افضل اخلاء و وصى ما افضل و اكرم اوصيا، اسم ايشان افضل اسماست، و كنيت ايشان افضل كنيتهاست و اجلاى آن.