کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٥٦ - ذكر طرفى از خصايص و مناقب و اخلاق كريمه آن حضرت

ذكر طرفى از خصايص و مناقب و اخلاق كريمه آن حضرت.

ابراهيم بن عباس گويد كه: من نديدم كه سؤال كرده باشند از امام رضا (ع) الا كه دانسته و جواب فرموده، و نديدم اعلم از او در آن وقت و عصر، و مأمون امتحان ميكرد آن حضرت را بسؤال از هر چيزى و آن حضرت في الفور جواب ميفرمود، و همه كلام و جواب و تمثل او انتزاعات از قرآن مجيد بود و در هر سه روز ختم قرآن ميفرمود و ميگفت: كمتر از سه روز ميتوانم ختم كردن و ليكن نميگذرم از آيتى الا كه در او فكر ميكنم كه در چه چيز نازل شده و در چه بابست.

و هم از او روايتست كه من نديدم و نشنيدم هيچ كس را كه أفضل باشد از امام رضا (ع) و ديده‌ام از او چيزها را كه از هيچ كس نديده‌ام، و نديده‌ام او را كه جفا كرده باشد هرگز بكلام، و نديده‌ام كه قطع سخن كسى كرده باشد، صبر ميفرمود تا فارغ ميشد، و هرگز حاجت كسى را رد نفرمود كه بر آن قادر بود، و هرگز دراز نكرد پاى خود را پيش كسى كه پيش وى نشسته بود و تكيه نفرمود نزد جليس خود هرگز، و نديديم كسى را كه دشنام كرده باشد از غلامان و ملازمان خود، و نديدم كه آب دهان انداخته باشد، و نديدم كه بقهقهه خنديده باشد بلكه خنده وى تبسم بود، و هر گاه خلوت ميشد و سفره مى‌انداختند تمام مماليك و خادمان را بر سفره خود مى‌نشاند حتى دربان و سايس، بشب خواب كم ميكرد و در روز بروزه ميبود، و فوت نميفرمود سه روز روزه را در ماهى و ميگفت اين معادل صيام دهر است، و با مردم احسان بسيار ميكرد، و صدقه پنهانى مى‌داد، و در شبهاى تاريك بيشتر براى فقرا مى‌فرستاد، پس اگر زعم كسى آن باشد مثل او را در فضل تصديق مكنيد او را.