کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٦٦ - قصيدة دعبل الخزاعي في مدح الامام ابى الحسن الرضا

مردمان و اعلم ايشان بهر لسان و زبان، گفتم مر او را يك روزى كه: يا ابن رسول اللَّه مرا عجب مى‌آيد از معرفت و دانستن تو باين لغات بر اختلاف آن، گفت: يا ابا الصلت من حجت الهى‌ام بر خلق و نسزد خداى تعالى را كه بفرستد حجتى را بر قوم و او نداند لغات ايشان را، يا آنكه نرسيده بتو قول أمير المؤمنين (ع) كه فرمود كه: داده‌اند ما را حكمت و فصل الخطاب، و نيست فصل الخطاب مگر معرفت لغات.

گفت امام رضا (ع) كه مردى در خراسان گفت يا ابن رسول اللَّه من ديدم رسول اللَّه را ٦ در خواب كه بمن ميگويد كه: چگونه خواهى كرد شما وقتى كه دفن كرده شود در زمين شما پاره از تن من شما استحفاظ كنيد وديعه مرا و غائب خواهد گشت در خاك شما پاره از گوشت من، آن حضرت فرمود كه: من مدفون خواهم بود در زمين شما بعضى از من پاره از نبى شما است و منم وديعه و لحم او، بدان كه هر كه زيارت كند مرا و او عارف باشد بآنچه حق تعالى واجب فرموده از حق من و طاعت من، پس من و پدران من شفعاى او باشيم در روز قيامت، و هر كه ما شفعاى او باشيم نجات مى‌يابد و اگر چه بر او باشد مثل گناه ثقلين از جن و انس، و حديث فرمود پدر من مرا از جد من و او از پدر خود كه رسول اللَّه ٦ فرمود كه: هر كه مرا ديد در خواب مرا ديده زيرا كه شيطان متمثل نميشود بصورت من و نه بصورت يكى از شيعه ايشان، و بدرستى كه رؤياى صادقه جزئى است از هفتاد جزء از نبوت.

و اما آنچه روايت كرده شده از آن حضرت از فنون علم و انواع حكم و اخبار مجموعه و منشوره‌