کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٨٢ - ذكر قصيدة دعبل الخزاعى بمحضر الامام(ع)

در آن وقت هر آينه بر روى خود ميزدى فاطمه نزد او و روان ميگردانيدى اشك چشم را بر رخسار مبارك، اى فاطمه برخيز اى دختر خير البشر پس ندبه و نوحه كن بر ستارگان اوج عزت كه در زمين كربلا بخاك مذلت افتاده‌اند.

قبرهاى بعضى از اهل بيت (ع) در زمين كوفه است مثل مسلم بن عقيل و فرزندان، و ديگر بر زمين طيبه كه غرى نيز گويند مثل مشهد مقدس أمير المؤمنين (ع)، و ديگر بزمين فخ است مثل فرزندان حسن مثنى كه ميرسد بآن مشاهد صلوات و درود و تحيات. و قبرهاى ديگر بزمين جوزجان است كه محل آنست و آن موضعى است نزديك كوفه كه بعضى ديگر آنجا مدفونند، و ديگر بباخمرى كه موضعى است بباديه كه قبر ابراهيم بن عبد اللَّه بن حسن بن على بن ابى طالب صلوات اللَّه عليهم آنجا است نزد غريبان دورماندگان.

و قبرى ديگر ببغداد است مر نفس پاكيزه از لوث گناه كه مرقد معطر امام موسى كاظم است (ع) كه تضمن و تعهد فرموده حضرت حق كه او را در غرفه‌هاى بهشت عنبر سرشت درآورد.

وقتى كه دعبل رحمه اللَّه باين فريده رسيد امام رضا (ع) فرمود كه أى خزاعى آيا اگر دو فريده ديگر من الحاق كنم كه قصيده تو بآن تمام شود مصلحت هست؟ گفت: بلى يا ابن رسول اللَّه، امام رضا (ع) فرمود:

و قبر ديگر بزمين طوس خواهد بود كه حسرتها از آن مصيبت بدل مؤمنان رسد كه دايم سوز آن مصيبت كه مستولى است بر اندرون از راه گذر ديده بيرون كنند تا نزديك بحشر، تا آنكه برانگيزد حق تعالى قايم را كه مراد صاحب الزمان است (ع) تا بسرور و شادى بدل كند آن مصيبت و غم كه در اندرون ما بود.

دعبل پرسيد كه قبر كه خواهد بود بزمين طوس؟ فرمود كه: قبر من در غربت، هر كه مرا زيارت كند فردا در بهشت با من در يك درجه باشد اين دو فريده از آن حضرتست.

على بن موسى (ع) كه حق تعالى باصلاح آورد امر دنيا و آخرت او را و صلوات ميفرستد بر او افضل و بهترين صلوات را، زيارت او مقابله با هفتاد حج ميكند، اين روايت وارد شده بر بهترين روايت كرده شده كه حضرت رسالت است ٦ و بهترين راويان.