کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٨١ - باب در طرفى از اخبار ابى محمد(ع) و مناقب و آيات و معجزات او

از فعل او پس من بعد از آن همت را مصروف نميداشتم الا در سؤال و پرسيدن از خبر او و بحث از امر او، و سؤال نكردم هيچ كس را از بنى هاشم و قواد و كتاب و قضات و فقها و ساير مردم الا كه مى‌يافتم نزد او در غايت اجلال و اعظام و محل رفيع و قول جميل و تقديم مر او را بر جميع اهل بيت و مشايخ خود، پس عظيم شد قدر او نزد من چه نمى‌ديدم دوست و نه دشمن را الا كه بزبان خوش بود با ايشان و ثناگر بر ايشان پس گفتند بعضى كه حاضر بودند در مجلس او از اشعريه كه چه خبر است از برادر او جعفر و چگونه است حال او از او در محل؟ گفت كيست جعفر كه سؤال از او كنند و قرين سازند جعفر را بحسن؟ جعفر اعلان‌كننده فسق و فجور است و شارب خمر است، او كمتر است از هر كه مى‌بينم از مردم او بسيار خفيف و سبك قدر است در ذات و بدرستى كه وارد شد بر سلطان و اصحاب او در وقت وفات حسن بن على العسكرى ٧ بر من چيزى كه تعجب كردم از آن و گمان نداشتم كه آنچنان باشد او و اين آنست كه چون آن حضرت بيمار شد فرستاد نزد پدر من كه ابن الرضا بيمارست پس پدر من در ساعت سوار شد و آمد بدار الخلافه و بازگشت بتعجيل، و با وى پنج نفر بودند از خادمان خليفه كه از ثقات و خاصه و تحرير او بودند و امر كرد ايشان را بملازمت سراى امام حسن عسكرى (ع) كه از احوال او با خبر باشند، و فرستاد نزد اطبا و امر كرد ايشان را كه متردد باشند بسوى او و تعهد احوال او كنند در صباح و ما پس چون بعد ازين دو روز يا سه روز گذشت خبر آوردند كه ضعف بر او غالب شده سوار