کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٤٣ - ذكر ولادته و مدة عمره و وفاته(ع)

متعللى كه ميخواهد آخرت را، يا متنزه و دورى جوينده از لئيمى مردمان.

امتناع نمود نزد آن حضرت مردى از دست شستن پيش از طعام فرمود كه: بسوى دست را كه شستن اول از براى ما است و شستن دوم از براى خودت اگر ميخواهى اين را ترك كن.

يك مردى را پيش مأمون آوردند و خواست كه بزند گردن او را مأمون گفت كه: چه ميگوئى يا أبا الحسن در باب اين؟ فرمود كه: ميگويم كه خداى تعالى نميخواند ترا بحسن عفو مگر از براى عزت تو پس عفو كرد او حديث كرد ابو الصلت كه در خدمت آن حضرت بودم كه ميفرمود به نيشابور او سوار بود بر بغله شبها پس آمده بودند بطلب وى علماى بلد مثل احمد بن حرب و ياسين بن نضر و يحيى بن يحيى و بسيارى ديگر از اهل علم، پس آويختند بلجام بغله او در مربعه و گفتند: بحق پدران پاك بزرگوارت حديث كن ما را بحديثى كه شنيده باشى از پدر بزرگوار خودت فرمود كه: حديث كرد مرا پدر من عبد صالح موسى بن جعفر كه او فرمود: مرا حديث كرد پدر من جعفر بن محمد الصادق كه او فرمود مرا كه: حديث كرد پدر من باقر علم النبوة محمد بن على او فرمود كه: حديث كرد مرا سيد العابدين على ابن حسين او فرمود كه: حديث كرد مرا پدر من سيد شباب اهل الجنة حسين بن على او فرمود كه:

شنيدم از پدر خود سيد العرب على بن أبى طالب و آن حضرت فرمود كه: شنيدم از رسول اللَّه ٦ كه:

ايمان معرفتى است بدل، و اقراريست بزبان، و عملى است باركان او گويد كه احمد بن حنبل گفت كه:

اگر بخوانم اين اسناد را بر مجنون هر آينه خلاص شود از جنون.