کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٤٢ - باب در ذكر بعضى كه امام دوازدهم را ديدهاند و طرفى از دلايل و بينات او

حضرت را (ع) و امثال اين اخبار در اين معنى بسيار است و ما اختصار كرديم آن را چه عمده در وجود امامت آنست كه ما در پيش ذكر كرده‌ايم و اين از براى زيادتى تاكيد است.

و از دلايل و بينات و معجزات صاحب الزمان (ع) آنكه مرويست از محمد بن ابراهيم بن مهران كه او گفت من شك كردم نزد در گذشتن ابى محمد الحسن بن على (ع) و جمع شده بود نزد پدر من مالى بسيار پس بار كرد آن را و بر نشستم با وى در كشتى از جهت مشايعت او پس اضطرابى سخت او را در آنجا واقع شد گفت اى پسر من مرا بازگردان كه بيم مرگ است و گفت مرا كه از خداى تعالى بترس در اين مال و وصيت كرد بسوى من و مرد بعد از سه روز پس گفتم در نفس خود كه پدر من وصيت بچيزى صحيح نكرده من بار كنم اين مال را و بعراق برم و كرايه كنم خانه را بر كنار شط، خبر نكنم هيچ كس را بآن پس اگر بر من واضح شود مثل وضوحى كه در ايام ابى محمد (ع) ميبود من انفاذ وصيت او بكنم و الا در آرزوى خود انفاق كنم پس بعراق آمدم و خانه را كرايه كردم بر كنار شط و باقى ماندم مدتى پس ناگاه رسول آمد و رقعه آورد بمن كه يا محمد با تو اين چيز از مال هست تا قصه كرده بود جميع آنچه با من بود و ذكر