کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩٤ - فيما روى عن الامام ابى جعفر الثانى

و از عقل او است انصاف از نفس، و از حلم اوست ترك غضب نزد مخالفت او، و از انصاف او است قبول كردن او حق را هر گاه كه حق ظاهر شد مر او را، و از نصح او است نهى او از آنچه خشنودى نيست او را از براى نفس او، و از حفظ او همسايه تست كه ترك كند توبيخ و سرزنش ترا نزد اساءت و بدى تو با علم او بعيوب تو، و از رفق او است ترك او ملامت ترا نزد غضب تو بحضور كسى كه نميخواهى تو او را، و از حسن صحبت او است از براى تو اسقاط او از تو مؤنث ترا، و از صداقت او است كثرت موافقت او و قلت مخالفت او، و از صلاح او است شدت خوف او از ذنوب او، و از شكر او است معرفت احسان آنكه احسان ميكند بسوى او، و از تواضع او است معرفت او بقدر او، و از حكمت او است علم او بنفس او، و از سلامت اوست قلت حفظ او از براى عيوب غير او و عنايت او بصلاح عيوب او.

و ديگر فرمود كه: هرگز استكمال نميكند بنده حقيقت ايمان را تا اختيار كند دين خود را بر شهوت خود، و هرگز هلاك نشود تا اختيار كند شهوت خود را بر دين خود.

و ديگر فرمود كه: فضائل چهار جنس است: يكى از آن حكمت است و قوام او در فكرت است و دوم عفت است و قوام او در شهوت است، و سيوم قوت است و قوام او در غضب است، و چهارم عدل است و قوام او در اعتدال قواى نفس است.

و ديگر فرمود كه: عمل‌كننده ظلم و معين و مددكار او و راضى باو همه شريكند و ديگر فرمود كه: روز عدل بر ظالم اشد است از روز جور بر مظلوم.