کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٢٩ - حلية الامام الثامى عشر الحجة المنتظر

و مى‌گفتند كه او اين نيست بلكه او غير اينست و زود باشد كه بيايد، پس ميل كردند باحتمال و اعراض نمودند از عمل بدلالتى كه مذكور شده بود در توراة، و اين قصه از اكبر ادله است و اقوى حجج بر آنكه متعين عمل بدلالت است نزد وجود آن، و اثبات حكم از براى كسى كه يافت شود اين دلالت در او، پس هر گاه كه باشد صفاتى كه علامت است و دلالت بر ثبوت اين احكام مذكوره، موجود در حجت خلف صالح محمد (ع) متعين مى‌شود اثبات بودن او مهدى مشار اليه بى‌ميل باحتمالى كه متجدد غير اوست در استقبال.

پس هر گاه معترض گويد كه مسلم ميداريم از شما كه صفات مجعوله علامت و دلالت است و هر گاه كه يافت شود متعين ميگردد عمل بآن؛ و لازم مى‌شود اثبات مدلول آن مر كسى را كه يافت شود اين صفات در او ليكن منع ميكنيم وجود اين علامت و دلالت را در خلف صالح محمد (ع) چه از صفات مجعوله علامت و دلالت آنست كه اسم پدر آن حضرت (ع) موافق اسم پدر حضرت رسالت باشد ٦ اين چنين تصريح بآن كرده حديث نبوى بر وجهى كه ايراد نموده‌اند و اين صفت يافت نميشود در او زيرا كه اسم پدر او حسن است؛ و اسم پدر نبى ٦ عبد اللَّه و كجاست حسن از عبد اللَّه پس يافت نشود اين صفتى كه جزء او است از علامت و دلالت و هر گاه كه ثابت نگردد جزء علت پس ثابت نخواهد بود آن. چه حضرت نبى نگردانيده‌