کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٨٧ - باب در ذكر علامات قيام قايم(ع) و مدت ايام ظهور و شرح سيرت و طريق احكام و طرفى از آنچه بظهور خواهد آمد در زمان دولت او

و مؤلف رحمه اللَّه بيست و پنج باب ايراد فرموده مشتمل بر احاديث كه مذكور شد منقولست از كفايت الطالب و در باب دوازدهم اين حديث را ذكر كرده كه آن حضرت فرمود كه هلاك نگردد امتى كه من در اول ايشان باشم، و عيسى بن مريم در آخر ايشان، و مهدى در وسط ايشان كه حديث چهلم بود كه مذكور شد.

و ميفرمايد كه اين قول كه عيسى (ع) در آخر ايشان باشد مراد آن حضرت آن نيست كه عيسى باقى ماند بعد از مهدى (ع) چه اين جايز نيست از دو وجه: اول آنكه رسول اللَّه ٦ فرمود كه خيرى نيست در زيستن بعد از مهدى چنان كه مذكور شد دوم آنكه مهدى (ع) امام آخر الزمان است و امامى بعد از او نخواهد بود و ممكن نيست كه باقى ماند خلق بغير امام.

پس اگر گويند كه عيسى (ع) باقى خواهد بود كه امام امت باشد گوئيم كه اين قول جايز نيست زيرا كه حضرت رسول اللَّه ٦ تصريح فرموده كه بعد از مهدى خيرى نخواهد بود و هر گاه كه عيسى در ميان قومى باشد جايز نيست كه خير در ميان ايشان نباشد و نيز جايز نيست كه گويند نايب اوست چه منصب او اعلى است كه نبوت است و جايز نيست كه گويند او مشتغل گردد بامامت، زيرا كه اين بوهم مى‌اندازد عوام را كه انتقال ملت محمديه باشد بملت عيسويه و اين كفر است، پس واجب است حمل آن بر صواب و آن آنست كه آن حضرت اول دعوت‌كننده است بملت اسلام و مهدى اوسط دعوت‌كننده؛ و مسيح آخر دعوت‌كننده پس اينست معنى خبر نزد من.