کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٤٦ - باب دوم

پيش از خروج قايم ما پس نيست او از ما، پس گفتند مر او را كه يا ابن رسول اللَّه كه باشد قايم از شما اهل البيت؟ فرمود كه: چهارم از ولد من پسر سيده اماء كه پاك و مطهر گرداند خداى تعالى باو زمين را از هر جورى و مقدس و پاكيزه سازد از هر ظلمى، و او آن كس است كه شك كنند مردم در ولادت او، و او صاحب غيبت است قبل از خروج او كه روشن گرداند زمين را بنور خود، و بنهد ميزان عدل را در ميان مردم پس ظلم نكند هيچ احدى بر احدى ديگر، و او آن كس است كه در نور ديده شود از براى او زمين؛ و نباشد مر او را سايه، و او آن كس است كه ندا كند منادى از آسمان كه بشنواند آن را جميع اهل زمين بخواندن بسوى او گويد كه: حجت اللَّه ظاهر شده نزد بيت اللَّه پس متابعت كنيد او را كه حق با او است و در او است، و اينست قول خداى عز و جل كه‌ إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ‌.

و مثل اين آنست روايت كرده آن را عبد العظيم بن عبد اللَّه الحسنى گفت: روزى رفتم بخدمت سيد خود على بن محمد (ع) چون مرا ديد فرمود كه:

مرحبا يا ابا القاسم‌

تو دوست مائى بحق؛ پس گفتم مر او را كه يا ابن رسول اللَّه من ميخواهم كه عرض كنم بر تو دين خود را اگر مرضى است ثابت باشم بر آن تا برسم بجزاى حق سبحانه و تعالى، فرمود كه: بيار يا ابا القاسم گفتم: من ميگويم كه: خداوند تبارك و تعالى يكى است كه نيست مثل او چيزى و خارج است از حدين حد ابطال و حد تشبيه، و آنكه او جسم و صورت و عرض و جوهر نيست بلكه او جسم دهنده اجسام است، و صورت‌كننده صور، و خالق اعراض و جواهر و پروردگار هر شى‌ء و جاعل و محدث آن.