کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٣٥ - ذكر ولادته و مدة عمره و وفاته(ع)

بخراسان و وفات كرد در مرو.

و صفوان بن يحيى روايت كند از آن حضرت كه من شنيدم كه ميفرمود كه أئمه عالمان و حكيمان فهم كرده‌شدگان، حديث كرده‌شدگانند.

حسن بن على الوشا گويد كه: من در خراسان بودم فرستاد امام رضا (ع) يك روزى بسوى من كه برد يمانى از جهت من بفرست و آن نزد من يافت نميشد، گفتم رسول آن حضرت را كه: در نزد من برد نيست، رفت و بازفرستاد رسول را نزد من كه برد را بفرست، من طلب كردم در ميان جامهاى خود نيافتم، گفتم برسول كه: طلب كردم و نيافتم، سيوم بار رسول را باز فرستاد كه بفرست برد را، من برخاستم و جستجو كردم پس جاى نماند كه نجستم مگر صندوق كه مرا بود در آنجا ديدم يافتم برداشته بخدمت آن حضرت آوردم و گفتم: گواهى ميدهم كه تو امام مفترض الطاعتى و بود مرا سببى در دخول اين امر.

عبد اللَّه بن مغيره گويد كه مرا توقفى بود و حج كردم براى اين، چون رفتم بمكه خلجان كرد در سينه من چيزى خود را بملتزم درآويختم و گفتم: بار خدايا تو ميدانى طلب و اراده مرا پس راه نماى مرا به بهترين اديان، پس افتاد در دل من كه بخدمت امام رضا (ع) روم، آمدم بمدينه و ايستادم بر در خانه آن حضرت و گفتم غلامى را كه: بگو مر مولاى خود را كه مردى از عراق بر در خانه است، شنيدم نداى كه او را ميفرمايد: درآ اى عبد اللَّه بن مغيره، من در رفتم پس چون مرا ديد فرمود كه:

اجابت فرمود حق تعالى دعاى ترا و راه نمود تو را بدين تو گفتم: گواهى ميدهم كه تو حجة اللَّه و أمين اللَّه بر خلقى.