کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٧١ - در ذكر امام هشتم ابى الحسن على الرضا ابن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب

بزرگوارش أبى عبد اللَّه جعفر (ع) به پنج سال.

و اما نسب او از جانب پدر و مادرش پدر بزرگوارش ابو الحسن موسى الكاظم ابن جعفر الصادق (ع) و او از پيش مذكور شد، و مادرش ام ولد كه تسميه يافته بود بخيزران مرسيه و گويند شقراء نوبيه و اسم او اروى بوده، و لقبش شقرا.

و اما اسم آن حضرت پس عليست كه ثالث دو على است أمير المؤمنين و زين العابدين (ع) و اما كنيتش أبو الحسن است و أما القابش رضا، و صابر، و رضى، و وفى، و أشهر او رضا است.

و اما مناقب و صفاتش بعضى از آن تخصيص داده حق سبحانه و تعالى آن را باو و شاهد است مر او را بعلو قدر و سموشان آنست كه چون خليفه مأمون آن حضرت را ولى عهد خود گردانيد كه بعد از او خليفه باشد، و بعضى بودند در حاشيه مأمون كه نميخواستند اين را، و ترسيدند كه ملك و خلافت بيرون رود از دار مأمون وقتى كه آن حضرت بر مأمون داخل ميشد مبادرت ميكردند كسانى كه در دهليز بودند بسلام بر او، و بر ميداشتند پرده را از پيش او تا به اندرون ميفرمود.

چون ايشان را نفرت حاصل شد از اين معنى وصيت كردند در ميان خود كه هر گاه كه آن حضرت‌