کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٠٥ - ذكر دلائل الامام(ع)

و اخبار او (ع) در اين باب بسيار است و ديده‌اند آن حضرت را جماعتى در راه حجاز و غير آنكه خلاص كرده ايشان را و رسانيده بجائى كه مطلوب ايشان بوده اگر نه بتطويل مى‌انجاميد هر آينه بعضى از آن ذكر ميكردم و ليكن اين قدر كه قريب العهد بود از زمان من كفايتست.

[ذكر دلائل الامام (ع)]

قطب الدين راوندى رحمه اللَّه در «باب دوازدهم» ايراد نموده در كتاب خود در معجزات صاحب الزمان (ع) و گفته كه مرويست از حكيمه كه من رفتم يك روزى بخدمت ابى محمد (ع) فرمود كه امشب بيتوته كن نزد ما كه حق سبحانه و تعالى خلف را بظهور مى‌آورد، گفتم من در نرجس اثر حملى نمييابم، فرمود كه يا عمه مثل او همچو مثل مادر موسى است (ع) كه ظاهر نبود حمل او تا وقت ولادتش پس بيتوته كرديم من و نرجس چون نيمه شب شد من و او بنماز شب برخاستيم.

من گفتم با خود كه صبح نزديك شد و ظاهر نشد آنچه أبو محمد مى‌فرمود پس آن حضرت آواز كرد كه تعجيل مكن، من بازگشتم بخانه خجل‌ناك، نرجس به پيش من بازآمد، و همچو بيد ميلرزيد من او را بسينه خود بازگرفتم و خواندم بر او سوره‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ‌ و إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ، و آية الكرسى پس اجابت كرد خلف در شكم او بقراءت مثل قراءت من گفت نورى در آن خانه درخشيد من نگاه كردم ديدم كه خلف در تحت او روى بقبله سجده كرده او را برداشتم.

آواز كرد ابو محمد (ع) از حجره كه بيار پسر مرا نزد من يا عمه گفت بردم او را نزد وى، پس زبان مبارك در دهان وى نهاد، و نشاند او را بر ران خود و فرمود مر او را كه تكلم كن اى پسرك من باذن اللَّه تعالى فرمود كه: