کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١١٥ - در ذكر وفات امام رضا على بن موسى(ع) و سبب آن و بعضى از اخبار كه در اين باب وارد است

آن ندارد پس ذبيحه او را مخوريد، و شهادت او را قبول مكنيد، و نماز را در عقب او مگذاريد، و از زكاة چيزى بوى مدهيد.

و ابراهيم بن محمود روايت كند كه گفتم مر رضا را (ع) كه: يا ابن رسول اللَّه چه ميگوئى در حديثى كه روايت ميكنند مردم از رسول اللَّه ٦ كه آن حضرت فرموده كه خداى تبارك و تعالى فرود مى‌آيد هر شبى بآسمان دنيا، او فرمود كه: لعنت خداى بر جماعتى كه تغيير دهند كلمه را از مواضع خود، بخدا كه رسول اللَّه اين نفرمود، آنچه آن حضرت فرمود اينست كه: خداى تعالى ميفرستد ملكى را بآسمان دنيا هر شبى در ثلث اخير شب و در شب جمعه در اول شب و امر ميفرمايد او را تا ندا ميكند كه: آيا سائلى هست كه آنچه از من خواهد بدهم، آيا توبه‌كننده هست كه بازگردم بر او برحمت، آيا استغفاركننده هست كه بيامرزم او را، أى طالب خير روى بدرگاه اله كن، أى طالب شر آن را كوتاه كن، لا يزال اين را منادى ميكند تا صبح طالع گشت، پس هر گاه صبح طالع شد آن فرشته بازگشت بمحل خود از ملكوت سما، اين روايت كرده پدر من و او از پدر خود همچنين تا رسول اللَّه ٦ و نيز آن حضرت روايت ميكند از آباى كرام خود (ع) كه پيغمبر ٦ فرمود كه: موسى بن عمران (ع) چون مناجات ميكرد پروردگار خود را ميگفت كه: أى پروردگار من آيا دورى تو از من تا ندا كنم ترا، يا نزديكى تا مناجات كنم، حق سبحانه و تعالى بوى وحى فرستاد و فرمود كه: من همنشين آن كسم كه مرا ياد كند، موسى فرمود كه پروردگار من بدرستى كه مى‌باشم در حالى كه بزرگ مى‌شمارم ترا كه ياد كنم ترا در آن حال، حق تعالى فرمود كه: يا موسى ياد كن مرا در همه حال.