کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٩٤ - باب در ذكر وفات ابى محمد الحسن بن على(ع) و موضع قبر و ذكر ولد او

و طبقه اخذ نكنند حق را از أهل او پس ايشان مثل راكب بحرند كه موج ميزنند نزد موج او و ساكن ميگردند نزد سكون او و طبقه غالب مى‌شود بر ايشان شيطان‌شان و نشان ايشان رد است بر اهل حق و دفع حق است بباطل از جهت حسدى كه نزد ايشان است پس بگذار كسى را كه ميرود برود براست و چپ پس شبان هر گاه خواهد جمع ميكند گوسفندان خود را بآسان‌ترين سعى ذكر كردى از تو اختلافى را كه در ميان موالى است پس آن هست از رفعت و كبر بى‌شك و كسى كه نشست در مجلس حكم پس او اولى است بحكم نيكو، رعايت كن كسى كه رعايت پذيرست، و احتراز كن از اذاعت و شهرت و طلب رياست كه اين هر دو مرد را بهلاكت ميبرند.

ذكر كردى از رفتن خودت بفارس ميبرد حق تعالى ترا بمصر ان شاء اللَّه و ايمن داخل خواهى شد و برسان ثقات دوستان را از من سلام و امر كن ايشان را بتقواى الهى و پرهيزگارى خداى عظيم و أداء امانت و اعلام كن ايشان را كه فاش‌كننده بر ما حرب است پس چون خواندم كه داخل ميشوى بمصر ندانستم معنى اين را پس آمدم ببغداد و عزيمت خروج كردم از آنجا بفارس پس يراق آن مهيا نشد پس بيرون رفتم بجانب مصر مرويست از على بن محمد بن زياد كه بيرون آمد توقيع ابى محمد (ع) كه فتنه مخصوص تست پس بنشين در خانه خود و بيرون مرو و گفت پس مصيبتى بر من واقع شد نوشتم بسوى وى كه آيا آن نايبه اين بود؟ پس نوشت كه نه آن سختر است از اين؛ پس مرا طلب ميكنند بسبب جعفر بن محمد و