کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢١٤ - باب در ذكر وفات آن حضرت و موضع قبر و ذكر ولد او

و سخن كرد مرا شتردارى در راه و التماس ميكرد از من كه گفت و شنيد كردم در ادخال او با بعضى از اصحاب وى در امور او، پس داخل شدم بر او پس يافتم كه چيزى ميخورد و با وى جماعتى بودند، پس متمكن نگشتم از كلام او، پس گفت: يا ابا هاشم بخور و بنه در پيش من آنچه ميخوردم از آن، بعد از آن گفت در ابتدا بى‌سؤال كه: أى غلام نگاه كن شتر دارى كه آورده او را ابو هاشم پس ضم كن او را بسوى خود.

ابو هاشم گويد كه: رفتم با آن حضرت يك روزى در بستان، پس گفتم مر او را كه فداى تو گردم من مولع و حريصم بخوردن گل پس دعا فرماى بحضرت حق از براى من، پس ساكت شد بعد از آن بچند روز گفت مرا در ابتدا كه: يا ابا هاشم حق سبحانه و تعالى برد از تو خوردن گل را، ابو هاشم گفت كه: امروز هيچ چيز بسوى من از گل خوردن بدتر و دشمن‌تر نيست، و اخبار در اين معنى بسيار است.

باب در ذكر وفات آن حضرت و موضع قبر و ذكر ولد او.

در سابق مذكور شد مولد أبى جعفر (ع) كه متولد شد در مدينه طيبه و وفات يافت در بغداد، و معتصم آن حضرت را از مدينه برد به بغداد، و ورودش در بغداد بيست و هشتم محرم بود در سال دويست و بيستم، رحلت فرمود در آنجا در ذى القعده اين سال، و گويند كه بزهر وفات يافت، و شيخ مفيد رحمه اللَّه ميفرمايد كه ثابت نشده اين خبر نزد من و اللَّه اعلم، و دفن كردند او را در مقابر قريش در عقب جد بزرگوارش أبى الحسن موسى بن جعفر (ع) و در روز وفات بيست و پنج سال و چند ماه‌