کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٣٣ - باب در نص امامت آن حضرت

در تاريخ مولد و دلائل امامت و مبلغ سن و ذكر وفات و سبب آن و موضع قبر و عدد اولاد و مختصرى از اخبار او (ع)

[ذكر طرف من دلائل الامام ابى الحسن العسكرى و اثبات امامته ٧‌]

باب در مولد او

و بود امام بعد از ابى جعفر پسرش ابو الحسن على بن محمد (ع) از جهت اجتماع خصال امامت و تكامل فضل در او و وارثى نبود كه قائم مقام پدر بزرگوارش باشد سوى او و ثبوت نص بر او و بامامت و باشارت از پدرش بخلافت، و ولادت شريفش بصريا بوده از مدينه رسول اللَّه ٦ در نيمه ذى الحجة در سال دويست و دوازدهم از هجرت و رحلت فرمود در سرمن‌رأى در رجب در سال دويست و پنجاه و چهارم و در آن روز او را چهل و يك سال و چند ماه بود و متوكل فرستاده بود يحيى بن هرثمة بن اعين را و آن حضرت را از مدينه بسرمن‌رأى آورده و اقامت كرده در آنجا تا رحلت فرمود و مدت اقامتش سى و سه سال بود و مادرش ام ولد بود كه او را سمانه ميگفتند

باب در نص امامت آن حضرت‌

مرويست از اسماعيل بن مهران كه او گفت كه چون بيرون فرمود ابو جعفر (ع) از مدينه بعزم بغداد در دفعه اول گفتم مر او را نزد خروج وى كه فداى تو گردم كه ميترسم بر تو ازين وجه پس بسوى كه رجوع است امر بعد از تو گفت روى مكررا بجانب من آورد تبسم كنان فرمود كه نيست آنچه تو گمان دارى درين سال پس وقتى كه ويرا معتصم طلب كرد رفتم بخدمت وى و گفتم: فداى تو گردم‌