کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٧٤ - صورة العهد الذى كتبه المأمون للامام للامام ابى الحسن الرضا

و رسيده بما كه عمر بن خطاب گفت: اگر ضايع شده باشد گوساله بكنار فرات هر آينه ميترسم آنكه سؤال كند مرا خداى تعالى از آن، و بخدا سوگند كه مسئول از خاصه نفس او موقوف است بر عمل او در آنچه ميان او و ميان خداى تعالى است كه عرض شود بر امر كبير و بر خطر عظيم، پس چگونه باشد بمسئول از رعايت امت و بخدا است اعتماد. و بسوى او است مفزع و رغبت در توفيق و عصمت و تسديد و هدايت بچيزى كه در اوست ثبوت حجت، و فوز از خداى تعالى برضوان و رحمت، و كننده‌تر است از براى نفس خود و نصيحت‌كننده‌تر ايشان از براى خداى تعالى در دين او و بندگان او از خلفاى او در زمين او، كسى است كه عمل كند بطاعت خداى تعالى و بكتاب و سنت نبى او (ع) در مدت ايام خود و بعد از آن، و سعى‌كننده‌تر راى خود و نظر او در آن كس كه متولى عهد ساخته و اختيار فرموده او را از براى امامت مسلمانان و رعايت ايشان بعد از او، و نصب نموده او را كه بحال ايشان پردازد و در ميان ايشان الفت اندازد و جمع كند پراكندگى ايشان را، و نگاه دارد دماى ايشان را، و ايمن گرداند باذن الهى از فرقت ايشان، و فساد و ذات بين و اختلاف ايشان و دفع وسوسه شيطان و كيد او از ايشان، بدرستى كه خداى عز و جل گردانيده عهد را بعد از خلافت از تمام امر اسلام و كمال و عز او و صلاح اهل او، و الهام فرموده خلفاى خود را از استوار ساختن عهد مر آن كسى را كه اختيار كنند مر او را بعد از ايشان آنچه بزرگ شمرده شد بآن نعمت، و جمع كرده مى‌شود در او عافيت، و ميشكند خداى تعالى باين مكر اهل شقاق و عداوت و سعى در فرقت و چشم داشت فتنه و لا يزال امير المؤمنين تا از آن زمان كه خلافت بوى تفويض شده بود مذاق تلخى آن را مى‌چشيد، و سختى و شدت مئونت آن را مى‌كشيد، و آنچه واجب بود بر او از ارتباط طاعت الهى و مراقبت او باتمام ميرسانيد،